Het was een vervalsing, maar wel een hele goede!

Kijk aan, je client geeft toe dat hij een document heeft laten vervalsen en als advocaat benadruk je dan hoe hoog de kwaliteit van die vervalsing wel niet was. Als een soort verzachtende omstandigheid?

Lawyers acting for defence contractors Ticon Insulation freely admit the core evidence at the heart of today's contempt of court action was a fabrication.
But, according to court documents, they also make clear that it was of high quality and matched the style of papers produced by the company concerned nearly a decade ago.
"Considerable care was taken to have the letter appear authentic," said Ticon lawyers. "It was sent on the headed notepaper which would have been in use in 2004."

De bedrijven Ticon Insulation en Deck-Rite hebben onenigheid over de betaling van meerkosten. Om zijn gelijk aan te tonen, overlegt Ticon Insulation een brief uit 2004 van een derde bedrijf C&D Industrial Services. Die brief blijkt echter een vervalsing, gemaakt op verzoek van de directeur van Ticon Insulation, Tom Stark:

Court papers from Ticon's lawyers admit Mr Stark asked an executive of C&D to produce a letter dated April 2004 and that a C&D employee did so, after checking with Mr Stark what Ticon's address would have been at the time the letter would have been sent.

Volgens de advocaat van Ticon moeten we hier niet te zwaar aan tillen. Meneer Stark heeft gewoon een document waarvan hij wist dat het bestond, maar waar hij "even" niet over kon beschikken, opnieuw laten maken. Gewoon, als een soort kopietje, zeg maar...

Gerelateerd

Het geboortebewijs van Obama is vals

Valse documenten in een rechtszaak

De vrouw die de recessie veroorzaakte

Plaatje: Fake! van Blue Square Thing

Vals of echt? De wampum bewijst het.

Iets meer dan een jaar geleden schreef Theo Meereboer op Archief 2.0 over een email die hij van een onbekende had gekregen. Zij vroeg hem of hij kon helpen bij het terug vinden van "de wampum die de overeenkomst tussen de Hollanders in Nieuw Amsterdam en de locale Indiaanse stam symboliseert." 

Het gaat dus over de “Two Row Wampum treaty, also known as Guswhenta or Kaswehnta, an agreement made between representatives of the Five Nations of the Iroquois (Haudenosaunee) and representatives of the Dutch government in 1613 in what is now upstate New York.” Of eigenlijk gaat het om de wampum in kwestie. Waar is die gebleven?

Toevallig las ik eerder deze week in de NRC een stuk over diezelfde wampum, naar aanleiding van de jubileumviering die de Onondanga volgend jaar willen houden. De wampum is blijkbaar gevonden, maar er zit nog addertje onder het gras.

Wat is een wampum?

Wampum is de benaming voor witte en paarse kralen gemaakt van de binnenste spiraal van schelpen van een wulkachtige (Busycotypus canaliculatus of Busycotypus carica) en de Amerikaanse venusschelp (Mercenaria mercenaria). Amerikaanse indianen langs de Atlantische kust tot aan Saskatchewan gaven ze bij ceremonies als beloftes, verdragen en huwelijken.[2]
Nederlandse kolonisten pasten wampum toe als ruilmiddel voor bevervellen omdat de Indianen geen belangstelling hadden voor munten en gingen over tot massaproductie, zodat wampum ook de stammen ten westen van de Rocky Mountains bereikten. Aldaar werden ze echter alleen als sieraden gebruikt. Aan de oostzijde behielden de schelpen echter hun oorspronkelijke waarde en werden soms zelfs als heilig gezien.
Wikipedia

 Bovenaan deze blog staan enkele wampums uit de collectie van het NARA.

Two Row Wampum Treaty
In dit geval gaat het, zoals de NRC schrijft, over

het oudste verdrag tussen Europese (Nederlandse) en indiaanse (Irokese of Onondoga) handelaren. Dit verdrag, dat de Onondoga betitelen als de ‘grootvader van alle verdragen’, is gedateerd op 21 april 1613. Het is in het Nederlands geschreven op twee stukken huid en ondertekend door de Nederlandse handelaren Jacob Eelckens en Hendrick Christiaenssen. En door vier Irokese hoofden: GarhatJannie, Caghneghsattakegh, Otskwiragerongh en Teyoghswegengh. De openingswoorden luiden ‘Hier op Tawagonshi...’

In 1968 werd voor het eerst over het verdrag gepubliceerd door Laurence G. van Loon in zijn boek The Indian Historian. Maar meteen was er twijfel over de authenticiteit van de tekst die Van Loon citeerde. In de loop van de jaren tachtig kwam redelijk onomstreden vast te staan dat de tekst niet uit de 17e eeuw stamt, maar waarschijnlijk in het midden van de twintigste eeuw is geschreven. Syracuse.com schreef daar over:

The written treaty was first made public in an article in 1968 by history professor and documents collector L.G. van Loon, who said he obtained it from an unnamed person at the Mississaugua Reservation in Canada. The treaty was given to the Onondagas, and it remains on the territory near Syracuse.
Starna and Gehring, who reviewed a photocopy of the treaty, offered a variety of evidence they said proved it’s a forgery:

• Many words — including the oft-quoted phrase that the treaty will be valid “so long as the grass is green” — weren’t in use in 1613.
• The handwriting is a “clumsy blend” of 17th and 20th century styles.
• The names of the four Indian chiefs who signed the document are the names of villages, not people.
• The pen strokes are too smooth to have been made by the quill pens in use in 1613.

“Why anyone would even take it seriously is wishful thinking on their parts,” said Gehring, a specialist in 17th Century Dutch who has run the New Netherland Research Center since 1987.
Starna and Gehring also say that Van Loon tried to pass off several other forged documents as real.

De NRC voegt daar nog aan toe dat

Sinds 1985 is in een reeks artikelen vast komen te staan dat alle publicaties van Van Loon onbetrouwbaar zijn. Familieleden vertelden dat op familiefeestjes hartelijk om zijn zelfgefabriceerde Nederlandse teksten werd gelachen.

"We recorded it in a belt"

John Berry / The Post-Standard

Sid Hill houdt op de oever van het Onondagameer 

een replica van de "Two Row Wampum Belt"in zijn handen.

Het interessante is nu dat de Onondaga zeggen dat zij er van overtuigd zijn dat er wel degelijk in of rond 1613 een verdrag tussen de Nederlandse handelaren en de stammen gesloten is:

The Onondagas say the validity of a paper treaty drawn up by white settlers is beside the point. Onondaga leaders say they have their own systems of record-keeping — oral tradition and a beaded, Two Row Wampum belt — that are their proof of the treaty.
“Every time there was an event we didn’t write things down like you people do,” Onondaga Chief Irving Powless Jr. said. “We recorded it in a belt.”
The original Two Row Wampum is stored in Canada, Powless said.
That belt was created in 1613, said Onondaga Faithkeeper Oren Lyons, and will be brought out for the celebration next year.
The Onondagas say the beaded belt, which consists of two purple bands running parallel through a light-colored background, symbolizes the canoes of the Haudenosaunee and the ships of the Dutch traveling side by side but not interfering in each other’s affairs.
That marked the first agreement between the Haudenosaunee and whites, and is the bedrock principle that still controls relationships between the two peoples, the Onondagas say.

Tja, wat is waar? Ik denk beide.
Het verdrag zal wel een vervalsing zijn, maar ik denk dat Van Loon zich baseerde op verhalen over een echte overeenkomst die aan het begin van de 17e eeuw is gesloten. Misschien kende hij de wampum ook wel.

Gerelateerd
Vooruitgang, hoop en vervalsing
Betrouwbare documenten in het nieuws
O jee, een gemanipuleerd archiefstuk

Valse Picasso's en Chagalls

In Connecticut is David Crespo aangeklaagd in verband met het verkopen van valse Picasso's en Chagalls. Als ik de aanklacht goed lees, lijkt het me een mirakel dat Crespo überhaupt een van die werken verkocht kreeg.
Allereerst betaalde Crespo in 2005 via eBay $50.000 voor 21 "Picasso's". De eigenaar, ene HP, zei dat ze echt waren, maar kon dat niet valideren. Sotheby's vertelde Crespo echter dat het om "reproductions on printed paper" ging. Waarschijnlijk dacht Crespo: wat die HP kan, kan ik beter. Hij verkocht de "Picasso's" weer door en leverde daarbij valse verklaringen van echtheid, die ondertekend zouden zijn door HP.
Met de Chagall-litho's ging het ongeveer hetzelfde. Dit waren gewoon uitgeknipte pagina's uit boeken, waarbij Crespo claimde dat de handtekening er door Chagall persoonlijk op gezet was.
Kort en goed, afgelopen jaar werd Crespo met behulp van een undercover-agent (een "valse" koper) ingerekend.
Wat ik bijzonder vind in de aanklacht, is dat hij beschuldigd wordt van "wire fraud" en "mail fraud".

"Wire fraud" valt onder de US Code Title 18 § 1343 - Fraud by wire, radio, or television:

Whoever, having devised or intending to devise any scheme or artifice to defraud, or for obtaining money or property by means of false or fraudulent pretenses, representations, or promises, transmits or causes to be transmitted by means of wire, radio, or television communication in interstate or foreign commerce, any writings, signs, signals, pictures, or sounds for the purpose of executing such scheme or artifice, shall be fined under this title or imprisoned not more than 20 years, or both.

Mail fraud valt onder US Code Title 18 § 1343 - Frauds and swindles

Whoever, having devised or intending to devise any scheme or artifice to defraud, or for obtaining money or property by means of false or fraudulent pretenses, representations, or promises, or to sell, dispose of, loan, exchange, alter, give away, distribute, supply, or furnish or procure for unlawful use any counterfeit or spurious coin, obligation, security, or other article, or anything represented to be or intimated or held out to be such counterfeit or spurious article, for the purpose of executing such scheme or artifice or attempting so to do, places in any post office or authorized depository for mail matter, any matter or thing whatever to be sent or delivered by the Postal Service, or deposits or causes to be deposited any matter or thing whatever to be sent or delivered by any private or commercial interstate carrier, or takes or receives therefrom, any such matter or thing, or knowingly causes to be delivered by mail or such carrier according to the direction thereon, or at the place at which it is directed to be delivered by the person to whom it is addressed, any such matter or thing, shall be fined under this title or imprisoned not more than 20 years, or both.

Met andere woorden: het lijkt er in deze aanklacht niet om te gaan dat hij valse schilderijen als echt verkocht, maar dat hij daarbij gebruik maakte van draadloze communicatiemiddelen en de post!

Gerelateerd
Gelezen: L. Salisbury & A. Sujo - Provenance

18 maanden voor 10 vervalsingen

Andere schilder, andere vrouw

Een valse Hirst

Foto: David Crespo die in 2010 poseert met verschillende kunstwerken uit zijn galerie, CTPost

Een valse Facebook-claim

In de loop van 2010 liet ene Paul Ceglia weten dat Facebook voor de helft van hem was. Als bewijs daarvoor droeg hij een contract aan dat hij in 2003 met Mark Zuckerberg had afgesloten en waarin hij Zuckerberg $2.000 betaalt in ruil voor de helft van Facebook. Uiteindelijk leidde dit tot een rechtszaak, het is me niet helemaal duidelijk wie nou precies wie heeft aangeklaagd, maar dat doet er ook niet toe. Het interessante is namelijk dat Facebook claimt dat het contract waar Ceglia mee zwaait, vals is.
Facebook heeft in de zaak beslag laten leggen op alle digitale bestanden van Ceglia (via het zogenaamde e-discovery) en heeft een forensische analyse laten uitvoeren door Stroz Friedberg. (Saillant detail is nog dat Ceglia ondertussen een boete heeft gekregen van $5.000 omdat hij de wachtwoorden voor zijn online emailaccounts niet tijdig bekend maakte.)
Het rapport van de forensisch onderzoekers is meer dan honderd pagina's, maar Wired maakt mooie samenvattingen (hier en hier).
Zoals gezegd, het gaat voornamelijk om het "Work for Hire"-contract uit 2003. Tijdens het forensisch onderzoek zijn in het bestand "Sent items.dbx" twee Tiff-bestanden van het contract gevonden, die dateren uit 2003 en 2004, die niet overeenkomen met het contract waar Ceglia zijn claim op baseert en waarin geen melding gemaakt wordt van Facebook. Ceglia stelt dat deze bestanden naderhand door Facebook op zijn computer zijn geplaatst.

The original, signed “Work for Hire” contract, which was attached to the lawsuit, was not discovered on Ceglia’s computers or the hard drives and USB storage devices Ceglia turned over. The investigators said they found “seven unsigned versions” of the contract “that are very similar but not identical to the Work for Hire Document. All seven of those electronic documents contain metadata anomalies indicative of backdating and document manipulation.” The metadata shows they were backdated to 2003 when Zuckerberg, as a Harvard University student, agreed to perform the contracted work for Ceglia. But the copies of the contract were created in 2011. And they all had “significant” formatting differences. The margin space varies, from 0.32 inches, to 0.03 inches to 0.13 inches.

De onderzoekers vermoeden dat Ceglia de datering heeft geprobeerd te manipuleren door de systeemklok van zijn pc aan te passen. Daarnaast zien ze dat hij uitgebreid heeft geëxperimenteerd met een zogenaamde hex editor om op die manier de inhoud van het document aan te passen.
Ceglia voert verder e-mails tussen hem en Zuckerberg op als bewijs dat Facebook "part of the deal" was. Maar ook daar is het een en ander mis mee, stelt het onderzoeksbureau dat Facebook heeft ingehuurd. Ze waren namelijk niet te vinden op de harde schijven van Ceglia:

Ceglia said he cut-and-pasted the e-mails into Microsoft Word documents, the text of which a metadata analysis concluded was backdated.”This metadata anomaly constitutes evidence of backdating because a file that was last modified in October 2003 could not contain authentic emails from July 2004,” the forensic report said. What’s more, the e-mail on the Word files contain fudged date lines for the time the e-mail was “purportedly sent.”

Daarnaast klopt de tijdzone aanduiding die in de datum-regel gebruikt wordt niet, iets met zomer- en wintertijd:

At the end of each ‘Date’ line, the time zone that the email was purportedly sent in is indicated with an offset of the format ‘+HHMM’ or ‘-HHMM.’ HHMM indicates hours and minutes from Coordinated Universal Time (‘UTC’); the + or – indicates whether the time zone is before or after Coordinated Universal Time. For example, Eastern Daylight Time is represented as ‘-0400' and Eastern Standard Time is represented as ‘-0500.’ Standard time was in effect in the United States from late October 2003 to early April 2004.
Thus, one would expect that authentic e-mails sent during that time period from a location in the Eastern Time Zone would contain the ‘-0500' stamp, in the absence of an inaccurate system clock. However, all but one of the 27 purported e-mails contain the ‘-0400' time zone stamp for Eastern Daylight Time, including all of the purported e-mails supposedly sent between Oct. 26, 2003 and Apr. 4, 2004.

En tenslotte bleek dat Ceglia de afgelopen jaren minstens twee keer in volledige herinstallatie van het operating system heeft uitgevoerd. En, zoals Wired zegt, en zijn talloze goede redenen om Windows opnieuw te installeren, maar er zijn er een paar die min of meer illegaal zijn:

The reinstallation of an operating system is a destructive action that may have the effect of overwriting existing data on a hard drive. In Stroz Friedberg’s experience with electronic forgery cases, the reinstallation of an operating system can be done in an effort to destroy or conceal data.
Stroz Friedberg determined that the Windows operating system on the Seagate Hard Drive and the Forensic Image Created by Plaintiff’s Expert of that drive was reinstalled on at least two occasions.

Op basis van dit alles eist Facebook dat een rechter de hele claim van Ceglia van tafel veegt. Hierover vindt 4 april een zitting plaats in de federale rechtbank van New York.

Gerelateerd
Het geboortebewijs van Obama is vals, zegt sherrif Arpaio

De alomtegenwoordigheid van Facebook
23 dingen die je niet mag emailen
Illegale vernietiging bij de SEC
Valse documenten in een rechtszaak

Plaatje: Fakebook van Sean MacEntee

Het geboortebewijs van Obama is vals, zegt sherrif Arpaio

Ik dacht eigenlijk dat de vraag of Obama nu wel of niet in Amerika geboren was, een paar jaar geleden afdoende was beantwoord. Maar nieuwe verkiezingen leveren nieuwe inzichten op.
Vorige week heeft sherif Joe - America's Toughest Sheriff - Arpaio van Maricopa County tijdens een persconferentie bekend gemaakt dat het geboortebewijs dat het Witte Huis vorig jaar april gepubliceerd heeft, vals is.

The sheriff said a forensic examination of the electronic document posted last year by the White House proves that it was not simply scanned into a file but actually put together in several pieces. And Mike Zullo, head of the sheriff’s Cold Case Posse who headed the investigation, said the inconsistencies in the document cannot be explained away by claims that it was optimized or had been scanned with optical character recognition software.
[...]
Arpaio said he is not saying the president is serving illegally — exactly. But he said that, given the findings about his birth certificate and selective service registration, he wants the president to produce some conclusive evidence of his citizenship.
Zullo said that could include actual microfilm of documents, with his office able to test the film to verify its age and authenticity. Hospital records also would be acceptable.
“We do not have a single document, absent that birth certificate which we do not believe was ever an authenticated document, that proves Mr. Obama’s birth in Hawaii or anywhere else in the United States for that matter,” said Zullo.

En denk nu niet dat een sheriff uit de eerste de betse county in Arizona hier niets over te zeggen heeft:

“The fact that that document was put up on the web site of the White House for distribution to anyone in the country, the world, who wanted to see it, was a representation made to the people of Maricopa County, including a press conference where the president himself attests, ‘this is my document, proof positive,’” Zullo said.
“You fraud one person in Maricopa County with that, you fraud every person in Maricopa County.”

Even helemaal los van de vraag of die sherif geen belangrijkere dingen te doen heeft daar in Maricopa en los van alle paranoia en dat waanzinnig wantrouwen tussen Republikeinen en Democraten, is het wel relevant om stil te staan bij wat hier gebeurt.

Authenticiteit en betrouwbaarheid
Er is op Hawaii een "certificate of live birth", dat komt overeen met onze geboorteakte, die opgemaakt wordt bij de geboorteaangifte. Als je een geboortebewijs nodig hebt (voor een rijbewijs bijvoorbeeld), krijg je op Hawaii een "certification of live birth", een uittreksel uit het geboorteregister, zouden wij dat noemen. Dat uittreksel is in 2008 door Obama gepubliceerd, maar dat heeft de gemoederen niet kunnen bedaren. Daarom heeft het Witte Huis afgelopen jaar een digitale reproductie van de geboorteakte online gezet. En daar zijn mensen mee gaan "spelen", zoals ook uit onderstaand filmpje blijkt:

Deze meneer zegt: "Het Witte Huis zegt dat het om een gewone scan van de akte gaat, maar ik zie verschillende lagen in het digitale bestand. Dat kan niet komen door scannen alleen."
Het gaat er mij niet om of die man gelijk heeft of niet, het gaat er om dat het Witte Huis informatie die cruciaal is om de betrouwbaarheid van de reproductie in te schatten, niet gepubliceerd (of misschien wel helemaal niet vastgelegd) heeft.

Hoe is de reproductie tot stand gekomen?
Welke technische stappen zijn daarbij gezet?
Welke hard- en software is gebruikt?
Wie heeft wanneer de scan gemaakt?
Hoe is de reproductie beheerd?

Het zijn de antwoorden op dat soort vragen die (mede) bepalen hoe betrouwbaar (of misschien wel authentiek) een reproductie is. Het zijn dus ook dat soort vragen die beantwoord moeten worden bij digitale archiefstukken, ongeacht of het om "born digital" of gedigitaliseerde bestanden gaat, zelfs ongeacht de vraag of het om vervanging of "slechts" een gebruikskopie gaat.
Het zijn ook dit soort vragen die beantwoord kunnen worden door het element Event geschiedenis uit de Richtlijn Metagegevens Overheidsinformatie.

Overigens betwijfel ik of deze Republikeinen overtuigd zouden worden door de aanvullende informatie, maar ze zouden het in ieder geval wat moeilijker krijgen om "hun gelijk" aan te tonen.

Gerelateerd
Een bouwvergunning vervangen
Wat doen we met de vervanging?
Metadata in je plaatjes

Een valse catalogus als provenance voor een valse Whiteley

In New South Wales (Australië) gaat de politie de authenticiteit van het schilderij hierboven onderzoeken. Het staat bekend als Big Blue Lavender Bay van Brett Whiteley en is een tijdje geleden verkocht voor 2,5 miljoen Australische dollar (ruim 2 miljoen Euro).  Naast Big Blue Lavender Bay zijn ook de aan Whiteley toegeschreven schilderijen Orange Lavender Bay en Lavender Bay through the window (detail) verdacht.
De Greater Dandenong Weekly beschrijft de redenen waarom de schilderijen verdacht zijn:

A University of Melbourne forensic report into Orange Lavender Bay, commissioned by Mr Nasteski, concludes that the painting, which is signed ''brett whiteley 88'', ''cannot be ascribed to the oeuvre of Brett Whiteley ''without further evidence''.
It finds that the paint does not behave like paint from 1988 and that the painting is likely to be ''less than five years'' old. The report also states that the painting ''does not have the loose, calligraphic, painterly qualities of works of this subject, Sydney Harbour, that are securely attributed to Brett Whiteley'' and that the painting's motifs ''appear to be a pastiche from a number of other Sydney Harbour works that are by Brett Whiteley and have secure provenance''. The report notes that the painting is particularly similar to Whiteley's authentic Big Orange (sunset), from 1974, which is in the collection of the Art Gallery of NSW.

Een andere aanwijzing dat de schilderijen vals zijn is een expositiecatalogus uit 1989, die gebruikt werd om de herkomst van Orange Lavender Bay te bewijzen:

But Neil Holland, of Scientific Document Services, who conducted tests on the catalogue, said that in his opinion, ''the catalogue could not have been printed at that time [the late 1980s] because the technology and the resolution [exhibited by the catalogue] just wasn't available at that time''. The origin of the suspect catalogue is unclear.

Alles bij elkaar lijken de kunsthandelaren Peter Gant en John Playfoot de kwade genieën. De catalogus waar Orange Lavender Bay in zou staan is van de gallerie van Gant (Peter Gant Fine Art), Gant heeft Lavender Bay through the Window gebruikt om een schuld bij een restaurateur te vereffenen en Playfoot heeft op een gegeven briefje gefaxt waar uit zou moeten blijken dat de drie schilderijen eigendom zijn geweest van een assistent van Whiteley. En toen in 2010 bleek dat Orange Lavender Bay waarschijnlijk vals was, heeft Playfoot de toenmalige koper het aankoopbedrag terug betaald. (Dat laatste is trouwens gebruikelijk in kunstkringen.)

Wordt dus nog vervolgd...

Gerelateerd
Gelezen: L. Salisbury & A. Sujo - Provenance

18 maanden voor 10 vervalsingen

Andere schilder, andere vrouw

Vooruitgang, hoop en vervalsing

In 2008 maakte Shepard Fairey een icoon van Obama. Ik bedoel, hij maakte toen het iconische portret dat je hiernaast rechts ziet staan. Dat portret werd tijdens de democratische voorverkiezingen en tijdens de presidentsverkiezingen heel veel gebruikt. Er zijn minstens 100.000 posters, 550.000 stickers en 233.000 kledingstukken met een reproductie van het portret gemaakt. Uiteindelijk leverde dit Fairey en zijn bedrijf meer dan drie miljoen dollar op.
Probleem is echter dat Fairey zijn portret gebaseerd heeft op de foto links, die gemaakt is door AP-fotograaf Mannie Garcia. Toen AP in 2009 suggereerde dat Fairey de auteursrechten van AP schond, klaagde Fairey AP aan. Hij hield vol dat hij zich gebaseerd had op een andere foto die ook genomen was tijdens dezelfde bijeenkomst. Dat is de foto met George Clooney hieronder.

Doel van Fairey was om de rechter te laten vaststellen dat de "Clooney-foto" gebruikt was en dat hier sprake was van "fair use." Afgelopen jaar schikten AP en Fairey de zaak:

Mr. Fairey said that he had initially believed that The A.P. was wrong about which photo he had used, but later realized that the agency was right.
In settling the civil lawsuit, “The A.P. and Mr. Fairey have agreed that neither side surrenders its view of the law,” The A.P. said in a statement on Wednesday. “Mr. Fairey has agreed that he will not use another A.P. photo in his work without obtaining a license from The A.P. The two sides have also agreed to work together going forward with the ‘Hope’ image and share the rights to make the posters and merchandise bearing the ‘Hope’ image and to collaborate on a series of images that Fairey will create based on A.P. photographs.” The statement added that the two sides had agreed to “financial terms that will remain confidential.”

Eind goed, al goed zou je denken...
Eind vorige week werd echter bekend dat Fairey werd aangeklaagd wegens "contempt of the court" omdat hij willens en wetens heeft gelogen over welke foto hij als referentie gebruikt heeft en documenten vervalst en vernietigd heeft. Ik heb dit weekend de aanklacht opgezocht in PACER en hier een kopie neergezet. Er staan een paar interessante pasages in.
Nadat Fairey de zaak had aangespannen heeft zijn advocaat hem een e-mail gestuurd waarin hij expliciet aangeeft dat Fairey en zijn bedrijf "must preserve and retain documents and electronic information that may be relevant ... to the claims in this case" inclusief alle informatie en documenten met betrekking tot de totstandkoming van het portret.
Maar:

From in or about mid-March through in or about late March 2009 [...] SHEPARD FAIREY, the defendant, created multiple false and fraudulent documents (the "Fake Documents") that were intended by Fairey to demonstrate [...] that FAIREY had used the Clooney Photograph as a reference in creating the Obama Progress Work and the Obama Hope Work. For example, Fairey created images that made it appear that he had worked with the Clooney Photograph in creating the Obama Progress Work and the Obama Hope Work. In truth and in fact, and as FAIRLEY then and there well knew and believed, FAIRLEY had used the Obama Photograph as a reference in creating the Obama Progress Work and the Obama Hope Work and had not used the Clooney Photograph.

Daarnaast heeft Fairley in maart 2009 geprobeerd verschillende "electronically stored documents" te vernietigen.
Een maand later vroeg AP in voorbereiding op de zaak of Fairley getuigen kon noemen, die konden verklaren welke foto hij gebruikt had. Fairley noemt twee getuigen, maar uit een e-mail die in de aanklacht is opgenomen, blijkt dat Fairley deze nogal gedetailleerd coachte over wat hij moest zeggen.
In mei 2009 besluit de rechter tot een zogenaamde "discovery order", die inhoudt dat er geen documenten meer mogen worden vernietigd en dat alle relevante informatie voor 14 augustus 2009 moeten worden overlegd. Fairey overhandigde hierbij de vervalste documenten wel en de vernietigde documenten uiteraard niet.
En dan stuurt Shepard nog een "dodelijke" e-mail.
AP blijft namelijk aandringen op allerlei documenten die Fairley eerder vernietigd heeft. Fairley schrijft dan aan allerlei collega's (onderstreping door mij):

For the AP case we need to either find an old email or document that talks about the company policiy to back up or throw away files we are not using. If we can't find anything like that we need te create it and put it on our old letterhead.
Basically the AP is trying to say that I was trying to hide the source of the Obama image by throwing away the in-progress elements. The simple truth is that I threw that stuff away because I did not want to waste hard drive space and I never thought I'd need it again. I know at some point in time we either emailed of printed a memo on saving drive space. [P]lease see if you van find it. Thanks - Shepard

Uiteindelijk - en ik weet niet hoe ze dat te weten zijn gekomen - noemt AP in augustus en september de precieze bestandsnamen van de documenten die ze willen hebben met als gevolg dat

In or about early October 2009, an employee of Obey Giant [het bedrijf van Fairley, IKo] searched again for the files identified by the AP and, in so doing, discovered the Deleted Documents on an Obey Giant server.

Fairley heeft ondertussen bekend en op 16 juli zal de rechter uitspraak doen. Hij kan tot maximaal zes maanden gevangenisstraf en 1 jaar voorwaardelijk worden veroordeeld en een boete van maximaal $5.000 dollar krijgen.

Gerelateerd
23 dingen die je niet mag emailen
Illegale vernietiging bij de SEC
Valse documenten in een rechtszaak

Andere schilder, andere vrouw

Links zie je Mary Todd Lincoln, de vrouw van Abraham Lincoln, geschilderd door Francis Bicknell Carpenter.
Rechts zie je een onbekende vrouw, geschilderd door een onbekende 19e-eeuwse schilder.
Maar het probleem is, het is twee keer hetzelfde schilderij.

Het linker schilderij werd in 1929 ontdekt en men ging er sindsdien van uit dat het een portret was van mevrouw Lincoln, dat ze stiekem had laten maken door Carpenter, maar dat ze het haar man niet meer cadeau heeft kunnen doen omdat vermoord werd.
De New York Times beschreef afgelopen zondag (op Lincolns verjaardag) echter hoe het waarschijnlijk echt zit met het schilderij. Bij schoonmaakwerkzaamheden ontdekten restaurateurs namelijk dat onder andere de broche met het portret van Abraham was toegevoegd en een kruis was weggewerkt.
Het lijkt nu waarschijnlijk dat in de jaren twintig ene Lew Bloom het originele schilderij heeft aangepast:

Mr. Bauman, who offers his services pro bono to museums and nonprofit groups, said he believed that Mr. Bloom altered the subject’s facial features; painted over some accessories, including a necklace with a cross; and added a brooch with the president’s picture.
Mr. Bloom concocted a story to accompany his handiwork, saying that Mrs. Lincoln surreptitiously approached Mr. Carpenter while he was at the White House working on his 15-by-9-foot painting, “The First Reading of the Emancipation Proclamation,” which hangs in the Capitol. She had planned a party, he said, where she would give the portrait as a surprise to her husband.
But, as the story went, after John Wilkes Booth shot the president at Ford’s Theater on April 14, 1865, the distraught and impoverished first lady asked Mr. Carpenter to dispose of it. Mr. Carpenter, Mr. Bloom claimed, sold it to a wealthy Philadelphia family, the Neafies, who in turn gave it to Mr. Bloom’s sister Susan, in thanks for her nursing a relative through a long illness.
Mr. Bloom attached a notarized affidavit attesting to this fabricated history on the back of the painting before exhibiting it as a “never-before-seen-portrait” in 1929 at Milch Galleries in Manhattan. “Bloom knew he could get away with it, for all of the individuals mentioned in the affidavit were dead,” Mr. Bauman said. “The smoking gun,” he explained, was that Mr. Bloom’s sister had been only 5 when the Neafie relative died.

Het bijzondere is dat medewerkers van het Art Institute in Chicago al in de jaren zeventig van de vorige eeuw ontdekten dat grote delen van het schilderij waren geretoucheerd, dat de broche was toegevoegd en het grote kruis was overgeschilderd. Dat kruis was sowieso al raar, omdat mevrouw Lincoln een praktiserend protestantse was. Maar een van de onderzoekers zegt nu ook:

Mrs. Lincoln always hated the 1857 photograph on which the brooch’s likeness of the president was based, complaining about “the disordered condition of his hair.”
“If Frank Carpenter had ever produced a picture with that image, Mary would have broken it over his head,” Mr. Holzer said.

Het gevolg van dit alles: de waarde van het schilderij is nog maar een fractie van de verzekeringswaarde van $400.000. En het schilderij zal niet meer terugkeren naar de residentie van de gouverneur van Illinois, maar ergens in de Lincoln-bibliotheek opgehangen worden.
Maar het is wel een mooi verhaal.

Gerelateerd

Een valse Ibsen

18 maanden voor 10 vervalsingen
Gelezen: L. Salisbury & A. Sujo - Provenance

Een valse Hirst?

Eergisteren gaf Richard Silver zichzelf aan bij de Officier van Justitie in Manhattan. De medewerker van Corcoran gaf toe dat hij tien valse "Dot-paintings" van Damien Hirst had verkocht. Art Market Monitor citeert de Wall Street Journal:

Richard Silver, 50 years old, bought the trademark dot pattern prints on eBay in 2006. He maintains he didn’t know they were fakes when he subsequently resold them on the same auction website to six people in Britain, Canada and the U.S. for about $84,000.
But, for “expediency purposes,” Mr. Silver forged letters bearing the name of Hamburg Kennedy Photographs, a Manhattan art advisory firm, appraising the works, said his attorney Vinoo Varghese. “He didn’t inflate the value,” Mr. Varghese said after a court hearing Thursday.
A law-enforcement official with knowledge of the case said it is unclear if Mr. Silver knew the prints—reproductions of the works “LSD,” “Opium” and “Valium”—were fake. They came with purported certificates of authenticity when he bought them on eBay.

Het bijzondere is natuurlijk dat je je bij Hirst kunt afvragen wanneer het om een "echte" Hirst gaat. Begin dit jaar ontketende David Hockney een relletje door op het affiche voor zijn grote expositie in de Royal Acadamy te zetten: "All the works here were made by the artist himself, personally." In een radio-interview bevestigde hij daarna dat hij hiermee verwees naar Hirst, waarvan bekend is dat hij zijn kunstwerken door een "legertje assistenten" laat maken. De Standaard schrijft:

Voor kunstenaars als Hirst komt het in de eerste plaats aan op het idee, niet zozeer op de uitvoering. Zijn beroemdste werk, een haai op sterk water, werd gerealiseerd door een taxidermist. En zijn met meer dan achtduizend diamantjes bezette doodshoofd is het werk van een Londense juwelier. Zelfs sommige van zijn schilderijen, waarop niets dan gekleurde stippen te zien zijn, laat Hirst door medewerkers vervaardigen. Naar eigen zeggen omdat het hem nogal gauw gaat vervelen.

Dus hoe "echt" zijn al die stippen die - ook sinds donderdag, toevallig - in elf verschillende vestigingen van de Gagosian Gallery (echt even klikken, voor de belevenis) over de hele wereld geëxposeerd worden?

Gerelateerd
18 maanden voor 10 vervalsingen
Gelezen: L. Salibury & A. Sujo - Provenance
Plaatje: Banksy & Hirst: Keeping it spotless geupload door Eddiedangerous

Een valse Ibsen

Literair Noorwegen blijkt al een paar weken in rep en roer. The Guardian schrijft over de arrestatie in november van Geir Ove Kvalheim, een Noorse regisseur en acteur, die in april voor de rechter moet verschijnen vanwege het verkopen van vervalsingen van Ibsen en Knut Hamsen.
Bij Ibsen zou het gaan om onder andere een vervalste handtekening en opdracht aan Munch van de auteur in een eerste druk van John Gabriel Borkman en fragmenten van het niet bestaand toneelstuk Solguden (De Zonnegod). De Hamsen-vervalsingen gaan onder meer om een klad van een brief uit 1943 aan Hitler.
Kvalheim is in Noorwegen vooral bekend van opnamen die hij maakte van Frederik Jensen, die in de Tweede Wereldoorlog voor de Waffen SS vocht. Kvalheim verdacht hem van het helpen van Nazi-kopstukken na de oorlog en gaf Jensen aan bij de politie. Uiteindelijk bleek dit niet (helemaal) waar te zijn en moest Kvalheim een schadevergoeding betalen aan Jensen.
Maar Kvalheim gebruikte zijn contacten met rechts-extremisten en Nazi's en zijn verzameling van objecten uit de Tweede Wereldoorlog ook als "provenance" voor de vervalsingen. Hij zou het een en ander van in Spanje wonende ex-Nazi's hebben gekregen.
Interessant is dan nog dat Jensen daarna naar de politie ging met een andere klacht over Kvalheim:

After the 2007 case, Jensen went to the police accusing Kvalheim of forging a letter from him that gifted Kvalheim the documentation surrounding his award of the German Cross in Gold.

Tot nu toe is in ieder geval duidelijk geworden dat de Noorse nationale bibliotheek acht documenten van Kvalheim kocht en daar bijna €90.000 voor betaalde. De totale hoeveelheid vervalsingen die Kvalheim in omloop zou hebben gebracht, is nog onduidelijk.

Gerelateerd
18 maanden voor 10 vervalsingen
Gelezen: L. Salisbury & A. Sujo - Provenance

O jee, een gemanipuleerd archiefstuk

Plaatje: Ibsen Gate van Lucas Berrini

18 maanden voor 10 vervalsingen

Agent Jason Helmn met een van de vervalsingen

Afgelopen week is in Engeland Rizvan Rachman veroordeeld tot 18 maanden cel voor het verkopen van valse schilderijen. Jason Helmn, de agent hierboven op de foto, zei:

"To be able to pass off fake paintings as genuine paintings and also provide documentation and more importantly give provenance for the paintings is very clever indeed.
"I'm sure he did a lot of research before he actually sold these paintings."
"Mr Rahman's reputation was pretty renowned in art world. After the first couple of galleries I contacted, it quickly became quite obvious that Mr Rahman was well-known and his reputation for selling fake paintings went before him."
"He hasn't admitted to forging them himself but we suspect he may have done that."

Wat ik zo bijzonder vind aan de kunstwereld is toch wel de manier waarop er met vervalsingen om gegaan wordt. Uit de artikelen (Delicious Stack) die ik er nu over lees, blijkt alweer dat galeries en veilinghuizen vervalsingen wel opmerken, maar het schilderij dan gewoon terug sturen naar de aanbieder en het geld terug vorderen. Uit Provenance was me ook al duidelijk dat het niet gebruikelijk om dan nader onderzoek te laten instellen.
Uiteindelijk is Rachman definitief tegen de lamp gelopen omdat hij een schilderij van Jack Pender verkocht aan David Lay, een goede vriend van de schilder.

Realising it was a fake, he contacted the artists' son, Robin Pender, and together the two men researched Rahman's collection and passed their findings on to the police.[...]
Mr Lay said: 'I've read that the famous auction houses like Sotheby's, Christie's and Bonham's were the ones who spotted this - but it was a Penzance boy.
'I just thought there was something not quite right.
'I knew Jack and I know Robin. Robin and I looked at some databases and realised there were between a dozen and 20 Jack Pender fakes doing the rounds.
'I was incensed, because it quickly became obvious I was dealing with a person who was trying to deceive me and he'd already deceived others."
Robin Pender said: 'It wasn't immediately obvious they were fakes.
'I can understand why people were taken in, but I could tell by a combination of things that they weren't Dad's.
'For example the shape of the boats, the style and the way the whole thing seemed over embellished.
'I'm really pleased we cleaned up the market, because people were being conned.'

Wie houdt nu wie voor de gek, vraag je je dan toch af.

Gerelateerd

Gelezen: L. Salisbury & A. Sujo - Provenance

Valse documenten in een rechtszaak

Fake Horse
A painting of a horse in a real stable. Probably cheaper to feed.

Gisteren wilde ik naar aanleiding van een blogpost van David Rosenthal een blogje schrijven over digitale handtekeningen en duurzaamheid. Dat blogje komt later nog, omdat ik werd afgeleid door iets anders. Via een blog van Arnoud Engelfriet over "authentieke handtekeningen" kwam ik namelijk terecht bij twee rechtszaken waar "valse documenten" een rol in speelden: een over de verkoop van een paard, de andere over de overdracht van een website.

Een gefotoshopt contract
In de zaak van de website gaat hem om iemand [eiser] die een website over het tunen van auto's is begonnen. Hij heeft een ander [gedaagde] toegang gegeven tot de "achterkant" van deze website, zodat die gedaagde de site kan beheren. Na verloop van tijd komt de eiser er achter dat hij zelf geen toegang meer heeft tot de beheeromgeving van de website. Wanneer hij bij SIDN navraag doet, krijgt hij een verklaring toegestuurd waar in staat dat hij de website voor €2.000 heeft verkocht aan de gedaagde. Onder de verklaring, die dateert van 20 februari 2010 - dit is belangrijk, staan de handtekeningen van eiser en gedaagde.
De eiser stelt dat hij die verklaring nooit getekend heeft en laat haar onderzoeken door een schriftkundige. Deze constateert dat de handtekening waarschijnlijk authentiek is, maar stelt vast dat er sprake kan zijn van een "frauduleuze montage":

'Binnen mijn vakgebied wordt onder frauduleuze montage verstaan: het door toepassing van 'listige kunstgrepen' (zoals knippen, plakken, fotokopiëren, scannen, bewerken met een fotobewerkingsprogramma, printen en dergelijke) reproduceren van een document, afwijkend van het brondocument. (...)
Bij beschouwing van het litigieuze document (vzr: de verklaring) kan met zekerheid worden vastgesteld, dat dit een 'geprinte scan' is. Het oorspronkelijke brondocument is 'gescand' en van die scan is een afdruk (print) gemaakt. Aldus is een 'geprinte scan' ontstaan. Deze methodiek is binnen allerlei ondernemingen en andere organisaties, maar ook in particulier verband, thans heel gebruikelijk teneinde (onder andere) te kunnen besparen op de kosten van administratie en archivering. De benodigde automatiseringsmiddelen zijn relatief goedkoop en algemeen beschikbaar.
Eén van de mogelijkheden die zich voordoen bij de methodiek, zoals bedoeld in de vorige alinea, is, dat het heel gemakkelijk is om gedurende het verwerkingsproces op allerlei manieren en op allerlei momenten in te grijpen in het proces en veranderingen aan te brengen, zodat snel en efficiënt een van het oorspronkelijke brondocument afwijkend nieuw document ontstaat. 'Fotoshoppen' heet dat in de volksmond. Om te kunnen vaststellen of sprake is van een montage van het litigieuze document, dient het origineel van het oorspronkelijke brondocument te worden onderzocht. Door beide documenten met elkaar te vergelijken, kan vaak al met het blote oog worden geverifieerd of een litigieus document een montage is of niet.'

Tijdens de mondelinge behandeling van de rechtszaak, heeft de eiser ook nog gezegd dat uit de 'documenteigenschappen' van de digitale versie van de verklaring volgt dat deze pas is vervaardigd op 22 april 2010, hetgeen volgens [eiser] erop wijst dat het document vals is.
Uiteraard hebben de eiser en de rechtbank de gedaagde gevraagd om de originele verklaring te overleggen, maar die ligt "waarschijnlijk bij zijn accountant."
Omdat de eiser ontkent die verklaring ooit te hebben ondertekend, moet de gedaagde het tegendeel aantonen en dat kan alleen met de originele verklaring. Zolang dit niet gebeurd is, krijgt de eiser gelijk.

Wat betekent deze uitspraak nu voor de vervanging van archiefbescheiden?
In ieder geval een paar dingen:
Zorg dat je metadata kloppen!
In dit geval speelt de datum waarop het pdf-bestand gemaakt is, een rol in de waardering van het document.

Zorg dat je digitaliseringsprotocol helder is
Beschrijf hoe de analoge documenten gescand worden en hoe de bestanden daarna opgenomen worden in een betrouwbare beheersomgeving. Beschrijf ook op welke manier gecontroleerd wordt of de inhoud van de scan overeenkomt met de inhoud van het papieren origineel. Beschrijf de manier waarop het beheer en de toegang tot de gescande documenten georganiseerd is. Dit kun je in een rechtszaak allemaal gebruiken om  aan te tonen dat jouw document wel betrouwbaar (en authentiek) is.

Met andere woorden:

• Leg vast!
• Documenteer!
• Metadata!

Een draver of juist niet?
De andere zaak is wat amusanter en gaat over de aankoop van een paard. Eiseres heeft een paard gekocht dat de gedaagde op Marktplaats had aangeboden als een gezond en uitstekend dressuurpaard. Na de koop, voor €4.438, bleek dat het paard in slechte conditie verkeerde en zeker geen dressuurpaard, maar eerder een draver was. Een deel van de rechtszaak spitst zich toe op de tekst van de advertentie op Marktplaats. Weer een uitgebreid citaat:

3.8. Bij de beoordeling van het beroep op non-conformiteit kent de rechtbank betekenis toe aan de door [gedaagde] overgelegde productie 7. Deze productie is een advertentie, geplaatst op www.marktplaats.nl , waarop staat vermeld dat deze advertentie 497 keer sinds 16 juli 2009 is bekeken. De advertentie bevat de volgende tekst:

“Rocky is een super lieve zwarte ruin (net gecastreerd). Hij is net onder het zadel en doet het goed, hij is wel een beetje schrikkerig. In omgang is hij zeer aanhankelijk, maar met rijden moet hij nog een hoop leren. Hij is daarom niet geschikt voor beginnende of onervaren ruiters. Hij is gechipt en heeft een paspoort (ras onbekend). Hij is klinisch gekeurd maar de nieuwe eigenaar staat het vrij om hem opnieuw te laten keuren. Deze kosten zijn voor u zelf. Ik zoek voor Rocky een goed tehuis waar hij alle verdiende aandacht gaat krijgen. Vraagprijs 2500 euro (valt nog over te praten).”

Uit de door [eiseres] overgelegde productie 24, een e-mail van Marktplaats, volgt echter dat de advertentie op 15 februari 2011 is geplaatst en 15 maart 2011 is verwijderd. Dit is door [gedaagde] niet weersproken. [gedaagde] heeft ter comparitie erkend dat zij de door haar toegezonden productie 7 heeft vervalst. De rechtbank constateert dat deze advertentie overeenstemt met de stellingen van [gedaagde] bij conclusie van antwoord. Het is aan het onderzoek van [eiseres] te danken dat is aangetoond dat de ingebrachte advertentie vals is. Dat de tekst van de advertentie op zichzelf niet vals zou zijn, zoals door [gedaagde] verklaard, acht de rechtbank ongeloofwaardig. [eiseres] heeft immers door schriftelijk en niet weersproken bewijs aangetoond dat zij inclusief transportkosten een bedrag van EUR 4.438,00 aan [gedaagde] heeft betaald, terwijl volgens de advertentie sprake zou zijn van een vraagprijs van EUR 2.500,00 en in de conclusie van antwoord wordt gesteld dat het paard is verkocht voor EUR 2.250,00. De rechtbank is van oordeel dat [gedaagde] zich niet heeft gehouden aan de in artikel 21 Rv besloten liggende verplichting de van belang zijnde feiten in deze procedure volledig en naar waarheid aan te voeren.

Is het niet prachtig, iemand die toegeeft een advertentie vervalst te hebben, maar zegt dat wat er in staat wel waar is!
Uiteindelijk "wint" de eiseres, trouwens.

Als je meer van dit soort rechtszaken kent, voel je niet geremd en voeg ze hieronder toe!

Gerelateerd
Betrouwbare documenten in het nieuws
Wat doen we met de vervanging?
Substitutie, magda?
O jee, een gemanipuleerd archiefstuk

Plaatje: Fake horse van Tony Newell