Posts tonen met het label facebook. Alle posts tonen
Posts tonen met het label facebook. Alle posts tonen

dinsdag 1 oktober 2013

Stop eens een Facebook-pagina in je archief

Het plaatje hierboven is een deel van de tijdlijn van de Facebook-pagina van de stad Antwerpen. Niet bijzonder, ware het niet dat dit screenshot niet van de "live"-pagina komt, maar van de gearchiveerde pagina uit het FelixArchief:
Momentopname van de Facebookpagina van de stad Antwerpen, vastgelegd op 12 augustus 2013. De volledige tijdlijn vanaf de ingebruikname van Facebook door de stad (1 april 2009) werd vastgelegd.
De pagina staat dus gewoon offline op mijn laptop (en mijn tablet)!

Natuurlijk, je kunt van alles zeggen over deze gearchiveerde pagina.
Bijvoorbeeld dat nu alleen de tijdlijn is vastgelegd. Zodra ik in de archiefversie op een bericht klik, kom ik automatisch op de live-versie terecht. Volgens mij staan dus niet alle elf de foto's van het welpje Nestor in het archief.
Of dat, zoals je hieronder ziet, bij de eerste berichten een relatieve datum staat, waardoor het een beetje puzzelen is om te achterhalen wanneer die berichten gepost zijn:
En ik weet ook niet zeker of dit nu wel mag binnen de Terms of Service van Facebook, maar hé...

Welke Nederlandse gemeente heeft zijn Facebook-pagina op deze manier gearchiveerd?
Of zijn twitter-stream?

Interessant wat dit betreft is ook het artikel Surf naar mij! Stem voor mij! van Filip Boudrez in de META van een paar maanden geleden. Uit de leader:
Een Hollander die in de Schelde wordt geduwd. Havenschepen en lijstduwer Marc Van Peel die zijn duwkracht in de verf zet door al telefonerend de deur van het stadhuis gesloten te houden. Een muzikaal zangersduo pakt uit met een campagnelied en wil van het Antwerpse burgemeesterschap een duobaan maken. Het lanceren van een heuse verkiezingsapp waar­mee de kiezer in de huid van de politieke kandidaat kruipt. Het zijn maar enkele voorbeelden van hoe partijen en kandidaten bij de recentste verkiezingen in hun campagnes het web en nieuwe technologieën gebruikten. Het stadsarchief Antwerpen archiveerde ze en nam ze op in het digitale depot waar ze duurzaam bewaard blijven voor de toekomst.
En opnemen in het depot is één, maar je kunt de archiefstukken daarna ook nog gewoon vanuit je luie stoel downloaden.

Het kan, jongens, het kan...

Gerelateerd
Archiveren 2.0 tijdens de KVAN-dagen
Twitter, crisis-communicatie en archieven
Een wethouder antwoordt via YouTube

dinsdag 14 augustus 2012

Boete voor Google, toezicht voor Facebook

Afgelopen week publiceerde de Federal Trade Commission (FTC) twee persberichten.
Het ene ging over de schikking die de FTC met Facebook is overeenkomen naar aanleiding van allerlei privacy-overtredingen. Ik schreef eind vorig jaar al over de voorgestelde schikking, maar die is nu dus definitief:
The settlement requires Facebook to take several steps to make sure it lives up to its promises in the future, including by giving consumers clear and prominent notice and obtaining their express consent before sharing their information beyond their privacy settings, by maintaining a comprehensive privacy program to protect consumers' information, and by obtaining biennial privacy audits from an independent third party.

Het andere ging over een boete voor Google, omdat het bedrijf de afgelopen jaren in Safari stiekem een tracking-cookie plaatste, ondanks de standaard "do-not-follow"-optie in de Apple-browser:
In its complaint, the FTC charged that for several months in 2011 and 2012, Google placed a certain advertising tracking cookie on the computers of Safari users who visited sites within Google’s DoubleClick advertising network, although Google had previously told these users they would automatically be opted out of such tracking, as a result of the default settings of the Safari browser used in Macs, iPhones and iPads.
De FTC meldde enigszins trots dat de boete van $22.500.000 (22,5 miljoen) die hij Google oplegde
"the Largest FTC Penalty Ever" was. Maar, als ik hier lees dat de omzet van Google in het tweede kwartaal alleen al $12.214.000.000 (12,2 miljard) was, dan is zo'n boete van 22,5 miljoen redelijk klein bier. (Als, ik me niet in het aantal nullen vergis, komt het neer op een boete van ongeveer €22 voor iemand met een bruto maandsalaris van ongeveer €4.000.)
De boete voor Google was trouwens zo hoog, omdat Google eerder al van de FTC te horen gekregen dat hij de wet niet meer mocht overtreden. Facebook is nu dus onder datzelfde toezicht geplaatst.

Gerelateerd
Google Buzz, privacy en liegen
Facebook mag de wet niet meer overtreden
Cookies in alle soorten en maten

Plaatje: What are you looking at van Banksy

vrijdag 30 maart 2012

Een valse Facebook-claim

In de loop van 2010 liet ene Paul Ceglia weten dat Facebook voor de helft van hem was. Als bewijs daarvoor droeg hij een contract aan dat hij in 2003 met Mark Zuckerberg had afgesloten en waarin hij Zuckerberg $2.000 betaalt in ruil voor de helft van Facebook. Uiteindelijk leidde dit tot een rechtszaak, het is me niet helemaal duidelijk wie nou precies wie heeft aangeklaagd, maar dat doet er ook niet toe. Het interessante is namelijk dat Facebook claimt dat het contract waar Ceglia mee zwaait, vals is.
Facebook heeft in de zaak beslag laten leggen op alle digitale bestanden van Ceglia (via het zogenaamde e-discovery) en heeft een forensische analyse laten uitvoeren door Stroz Friedberg. (Saillant detail is nog dat Ceglia ondertussen een boete heeft gekregen van $5.000 omdat hij de wachtwoorden voor zijn online emailaccounts niet tijdig bekend maakte.)
Het rapport van de forensisch onderzoekers is meer dan honderd pagina's, maar Wired maakt mooie samenvattingen (hier en hier).
Zoals gezegd, het gaat voornamelijk om het "Work for Hire"-contract uit 2003. Tijdens het forensisch onderzoek zijn in het bestand "Sent items.dbx" twee Tiff-bestanden van het contract gevonden, die dateren uit 2003 en 2004, die niet overeenkomen met het contract waar Ceglia zijn claim op baseert en waarin geen melding gemaakt wordt van Facebook. Ceglia stelt dat deze bestanden naderhand door Facebook op zijn computer zijn geplaatst.
The original, signed “Work for Hire” contract, which was attached to the lawsuit, was not discovered on Ceglia’s computers or the hard drives and USB storage devices Ceglia turned over. The investigators said they found “seven unsigned versions” of the contract “that are very similar but not identical to the Work for Hire Document. All seven of those electronic documents contain metadata anomalies indicative of backdating and document manipulation.” The metadata shows they were backdated to 2003 when Zuckerberg, as a Harvard University student, agreed to perform the contracted work for Ceglia. But the copies of the contract were created in 2011. And they all had “significant” formatting differences. The margin space varies, from 0.32 inches, to 0.03 inches to 0.13 inches.
De onderzoekers vermoeden dat Ceglia de datering heeft geprobeerd te manipuleren door de systeemklok van zijn pc aan te passen. Daarnaast zien ze dat hij uitgebreid heeft geëxperimenteerd met een zogenaamde hex editor om op die manier de inhoud van het document aan te passen.
Ceglia voert verder e-mails tussen hem en Zuckerberg op als bewijs dat Facebook "part of the deal" was. Maar ook daar is het een en ander mis mee, stelt het onderzoeksbureau dat Facebook heeft ingehuurd. Ze waren namelijk niet te vinden op de harde schijven van Ceglia:
Ceglia said he cut-and-pasted the e-mails into Microsoft Word documents, the text of which a metadata analysis concluded was backdated.”This metadata anomaly constitutes evidence of backdating because a file that was last modified in October 2003 could not contain authentic emails from July 2004,” the forensic report said. What’s more, the e-mail on the Word files contain fudged date lines for the time the e-mail was “purportedly sent.”
Daarnaast klopt de tijdzone aanduiding die in de datum-regel gebruikt wordt niet, iets met zomer- en wintertijd:
At the end of each ‘Date’ line, the time zone that the email was purportedly sent in is indicated with an offset of the format ‘+HHMM’ or ‘-HHMM.’ HHMM indicates hours and minutes from Coordinated Universal Time (‘UTC’); the + or – indicates whether the time zone is before or after Coordinated Universal Time. For example, Eastern Daylight Time is represented as ‘-0400' and Eastern Standard Time is represented as ‘-0500.’ Standard time was in effect in the United States from late October 2003 to early April 2004.
Thus, one would expect that authentic e-mails sent during that time period from a location in the Eastern Time Zone would contain the ‘-0500' stamp, in the absence of an inaccurate system clock. However, all but one of the 27 purported e-mails contain the ‘-0400' time zone stamp for Eastern Daylight Time, including all of the purported e-mails supposedly sent between Oct. 26, 2003 and Apr. 4, 2004.
En tenslotte bleek dat Ceglia de afgelopen jaren minstens twee keer in volledige herinstallatie van het operating system heeft uitgevoerd. En, zoals Wired zegt, en zijn talloze goede redenen om Windows opnieuw te installeren, maar er zijn er een paar die min of meer illegaal zijn:
The reinstallation of an operating system is a destructive action that may have the effect of overwriting existing data on a hard drive. In Stroz Friedberg’s experience with electronic forgery cases, the reinstallation of an operating system can be done in an effort to destroy or conceal data.
Stroz Friedberg determined that the Windows operating system on the Seagate Hard Drive and the Forensic Image Created by Plaintiff’s Expert of that drive was reinstalled on at least two occasions.
Op basis van dit alles eist Facebook dat een rechter de hele claim van Ceglia van tafel veegt. Hierover vindt 4 april een zitting plaats in de federale rechtbank van New York.

Gerelateerd
Het geboortebewijs van Obama is vals, zegt sherrif Arpaio

woensdag 30 november 2011

Facebook mag de wet niet meer overtreden

Precies acht maanden geleden schreef ik over de schikking die Google met de Federal Trade Commission (FTC) gesloten had over de misleidende privacy-beloften ten aanzien van Buzz. En gisteren maakte de FTC bekend een gelijksoortige schikking met Facebook te willen sluiten. De Commission heeft onder andere vastgesteld dat:

  • In December 2009, Facebook changed its website so certain information that users may have designated as private – such as their Friends List – was made public. They didn't warn users that this change was coming, or get their approval in advance.
  • Facebook represented that third-party apps that users' installed would have access only to user information that they needed to operate. In fact, the apps could access nearly all of users' personal data – data the apps didn't need.
  • Facebook told users they could restrict sharing of data to limited audiences – for example with "Friends Only." In fact, selecting "Friends Only" did not prevent their information from being shared with third-party applications their friends used.
  • Facebook had a "Verified Apps" program & claimed it certified the security of participating apps. It didn't.
  • Facebook promised users that it would not share their personal information with advertisers. It did.
  • Facebook claimed that when users deactivated or deleted their accounts, their photos and videos would be inaccessible. But Facebook allowed access to the content, even after users had deactivated or deleted their accounts.
  • Facebook claimed that it complied with the U.S.- EU Safe Harbor Framework that governs data transfer between the U.S. and the European Union. It didn't.
In de voorgestelde schikking staat onder andere:
  • barred from making misrepresentations about the privacy or security of consumers' personal information;
  • required to obtain consumers' affirmative express consent before enacting changes that override their privacy preferences;
  • required to prevent anyone from accessing a user's material more than 30 days after the user has deleted his or her account;
  • required to establish and maintain a comprehensive privacy program designed to address privacy risks associated with the development and management of new and existing products and services, and to protect the privacy and confidentiality of consumers' information; and
  • required, within 180 days, and every two years after that for the next 20 years, to obtain independent, third-party audits certifying that it has a privacy program in place that meets or exceeds the requirements of the FTC order, and to ensure that the privacy of consumers' information is protected.
En er staan nog een paar interessante dingen in het persbericht. Het ene is dat in de schikking ook "standard record-keeping provisions" zijn opgenomen, die er voor moeten zorgen dat de FTC de komende jaren kan controleren of Facebook zich aan de afspraken houdt.
Het andere opvallende is dat de schikking nog slechts een "voorstel" is. Tot 30 december kan iedereen commentaar geven op de tekst van de schikking. Daarna zal de FTC de schikking pas definitief maken.
Opmerkingen kunnen digitaal ingediend worden en uiteraard ook analoog. Maar:
The FTC is requesting that any comment filed in paper form near the end of the public comment period be sent by courier or overnight service, if possible, because U.S. postal mail in the Washington area and at the Commission is subject to delay due to heightened security precautions.
Gerelateerd
Google, Buzz, privacy en liegen
Schaduwprofielen bij Facebook (en Google)

Plaatje: Facebook's privacy policy explained van Weisunc (naar aanleiding van
Facebook Privacy: A Bewildering Tangle of Options)

donderdag 20 oktober 2011

Schaduwprofielen bij Facebook (en Google)

Zo had ik er nog niet over nagedacht, maar ik lees nu dat Facebook (en natuurlijk ook Google hoor) ook profielen maakt van mensen die helemaal geen "lid" zijn van de club.
[...] Therefore Facebook Ireland collects as much information of users and non-users as possible. Facebook Ireland is mainly collecting e-mail addresses but it also collects names, telephone numbers, addresses or work information about its users and nonusers.
This is done by different functions that encourage users to hand personal data of  other users and non-users to Facebook Ireland (e.g. “synchronizing” mobile phones, importing  personal data from e-mail providers, importing personal information  from instant messaging services, sending invitations to friends or saving search queries when users search for other people on facebook.com).
[...]
By gathering all this information, Facebook Ireland is creating extensive profiles of non-users and it is also enriching existing user profiles (see attachment 04). This is done in the background without notice to the data subject (“shadow profiles”); the user or non-user is only experiencing some of the result of these shadow  profiles:  There are “friend” suggestions by Facebook Ireland based on the information or non-users get invitations showing many users that they actually know in real life.
This means that Facebook Ireland is gathering excessive amounts of information about data subjects without notice or consent by the data subject. In many cases these information might be embarrassing or intimidating for the data subject. This information might also constitute sensitive data such as political opinions, religious or philosophical beliefs, sexual orientation and so forth.
Bovenstaande passages komen van Europe versus Facebook, een in Oostenrijk "gevestigde" groep Europeanen die met behulp van de Ierse Data Protection Commissioner proberen te achterhalen welke gegevens Facebook allemaal opslaat. Dit gaat via Ierland, omdat Facebook een bedrijf in Ierland gevestigd heeft waar alle gebruikers van buiten de VS een contract (zie artikel 18) mee afsluiten.
In totaal heeft de groep 22 complaints ingediend bij de Data Protection Commissioner.

Gerelateerd
De alomtegenwoordigheid van Facebook

vrijdag 14 oktober 2011

Van een foto naar een burgerservicenummer

Het lijkt deze week een serie te worden over onrustbarende ontwikkelingen, maar dat is niet bewust...

Eergisteren ging het over het afluisteren van internet-communicatie door overheidsdiensten, gisteren over het voorspellen van overtredingen in de openbare ruimte en vandaag over het achterhalen van persoonlijke informatie van mensen op basis van hun gezicht.

Tijdens Black Hat USA 2011 gaven Alessandro Acquisti, Ralph Gross, Fred Stutzman een presentatie over Faces of Facebook: Privacy in the Age of Augmentend Reality (pdf). In deze presentatie tonen zij aan dat het mogelijk is om enkel op basis van gezichtherkenning Facebook-profielen te relateren aan profielen op dating sites.

Daarna laten ze zien dat het mogelijk is om willekeurige studenten op basis van een foto te koppelen aan een Facebook-profiel:
  • We ask students walking by to stop and have their picture taken
  • Then, we asked participants to answer an online survey about Facebook usage
  • In the meanwhile, face matching was taking place on an cloud computing service
  • The last page of the survey was populated dynamically with the best matching pictures found by recognizer
  • Participants were asked to select photos in which they recognized themselves
Ongeveer een op de drie studenten werd goed geïdentificeerd, waarbij het de computer per deelnemer gemiddeld drie seconden kostte om de foto's te vinden.

En dan het derde experiment...

Eerder hadden Acquisti en Gross al aangetoond dat het mogelijk is om op basis van Facebook-profielen het social security number (SSN, de Amerikaans variant op ons BSN) te voorspellen. Aangezien ze nu op basis van gezichten bij Facebook-profielen uit konden komen, is het daarna dus een koud kunstje om op basis van gezichten het SSN te voorspellen. En dan gaat het natuurlijk verder, want naast een SSN kun je dan ook sexuele voorkeur, kredietwaardigheid en nog veel meer achterhalen.

Zij noemen dit: "the emergence of personally predictable information from a person’s face."

En dat is toch wel eng! Want, zoals Acquisti, Gross en Stutzman zeggen
  • These technologies challenge our expectations of anonymity in a digital or a physical crowd
  • Especially risky, because:
    1. We do not anticipate being identified by strangers in the street/online
    2. We do not anticipate the sensitive inferences that can be made starting merely from a face
    3. No obvious solutions without risks of significant unintended consequences
En waarschijnlijk is dit eerder mogelijk dan we denken, doordat de kans groot is dat "facial visual searches" binnen de kortste keren gelijkwaardig is aan het Googlen van een naam. Je kunt in Google nu al zoeken op basis van plaatjes, dus dan zal gezichten niet meer al te lang duren...

Gerelateerd
Gezichten in archieven

Plaatje: Face Collage 3 van Editor B

dinsdag 27 september 2011

De alomtegenwoordigheid van Facebook

Ik ben digitaal redelijk "angehaucht." Ik heb accounts bij de meest uiteenlopende online-diensten: Google en Twitter (natuurlijk), Zoho, Bit.ly, Backupify, Flickr, Storify, Bag the Web, Spotify en zo nog wat...
Wat ik echter nog altijd niet heb, is een Facebook-account. En voorlopig hoop ik dat ook zo te houden.
Afgelopen weekend was het bedrijf van Zuckerberg weer eens flink in het nieuws. Eerst over hun nieuwe "automatisch delen"-functionaliteit. De meest extreme variant wordt door Dave Winner beschreven als:
What clued me in was an article on ReadWriteWeb that says that just reading an article on their site may create an announcement on Facebook. Something like: "Bull Mancuso just read a tutorial explaining how to kill a member of another crime family." Bull didn't comment. He didn't press a Like button. He just visited a web page. And an announcement was made on his behalf to everyone who follows him on Facebook. Not just his friends, because now they have subscribers, who can be total strangers.
En sinds vorig jaar was al bekend dat de Like-button van Facebook ook informatie doorstuurt als je er niet op klikt. Bits of Freedom schreef vorige week:
Zelfs als je de Like-button niet aanklikt, maar wel sites bezoekt waar de button aanwezig is, wordt jouw surfgedrag door cookies opgeslagen. Dit gebeurde tot voor kort ook als je geen Facebook-profiel had.
Een recenter onderzoek van de Christian Schneider laat zien dat er wel schot in de zaak zit. Facebook heeft de instellingen zodanig veranderd dat een gebruiker zonder een Facebook-account, die bovendien geen Facebook-pagina’s heeft bezocht, niet door de Like-button gevolgd wordt. Als je echter wel een Facebook-pagina hebt bezocht of je hebt een Facebook-profiel, blijft tracking door het Amerikaanse bedrijf een feit.
 In zijn post schreef Dave Winner dat uitloggen uit Facebook een mogelijke oplossing voor het automatisch doorsturen van gelezen artikelen was. En daar reageerde Nik Cubrilovic dan weer op door te stellen dat uitloggen niet genoeg is: verschillende Facebook-cookies blijven ook na uitloggen actief. Enige oplossing lijkt te zijn: Facebook-cookies niet accepteren, waar Chris Rusbridge een korte handleiding voor geschreven heeft.

En waarom is dit nu allemaal zo belangrijk, als je geen Facebook-account hebt?
In ieder geval zet Facebook nog altijd cookies bij mensen die nooit op een Facebook-site komen en geen account hebben (zoals ik) op de pc. Maar nog serieuzer misschien: voor sommige diensten die in eerste instantie niets met Facebook te maken hebben, is een Facebook-account nodig. Je kunt bijvoorbeeld geen nieuwe Spotify-account openen zonder Facebook-account. En dat is toch wel angstaanjagend...

Plaatje: Facebook van Urs Steiner

vrijdag 17 september 2010

Monumentale accounts

Ton schreef er eerder al eens over, uiteraard deed Edwin dat ook, maar hij liep er in de praktijk ook al eens tegen aan toen een lid van Bibliotheek 2.0 overleed.
Deze week kwam ik via de weblog van Steve Bailey over zijn lezing tijdens de ECA-bijeenkomst (waarover later meer) terecht op My Facebook digital legacy. Hierin beschrijft Shirley Williams het beleid van Facebook als het gaat om overleden gebruikers. Er zijn twee mogelijkheden: Facebook verwijdert het account, waardoor alle informatie verdwijnt, of het account wordt een monument (ik denk dat "memorialising" het beste op die manier vertaald kan worden). Uit een "monumentaal-account" wordt wat gevoelig informatie verwijderd en het wordt slechts toegankelijk voor de bestaande groep "vrienden".
Wiliams stelt echter dat in ieder geval de oplossing van Facebook waarschijnlijk niet afdoende is.
When my grandfather died, his worldly goods were divided between his two daughters. My mother got some photographs, letters, and newspaper cuttings, these things were then passed to me, amongst the papers were things he and my grandmother had inherited from previous generations.
(...)
With a memorialised site once all the confirmed friends themselves have died then the information will no longer be available, and certainly not able to be passed from one generation to the next.
Maar wat dan?

Zou Facebook het mogelijk moeten maken dat iemand "curator" wordt van de monumentale accounts, waarbij hij deze functie (of taak of autorisatie, wat je wil) kan overdragen op anderen? Maar wat gebeurt dan als de curator overlijdt voordat hij een opvolger heeft aangewezen? En kunnen we wel van Facebook verwachten dat hij als het "digitaal kerkhof van de wereld" gaat fungeren? Daar was het in den beginne niet voor bedoeld.

Of moet bijvoorbeeld de Library of Congress zich ontfermen over de monumentale accounts, zoals hij zich ook heeft opgeworpen als bewaarplaats voor tweets?

Of is er, zoals Luud stelt, geen verschil tussen analoog en digitaal: als de nabestaanden maar user-id's en wachtwoorden hebben, dan kunnen ze zelf beslissen wat ze ermee willen doen?
Maar hoe geven we die informatie dan door aan de volgende generaties?

Ik ben er nog niet helemaal uit...

Weet iemand trouwens hoe Hyves of LinkedIn hiermee omgaan?