Posts tonen met het label Archiefregeling. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Archiefregeling. Alle posts tonen

maandag 17 december 2012

Ik doe het niet meer!

Het afgelopen jaar ben ik verschillende keren betrokken geweest bij het becommentariëren van de voorgenomen wijzigingen van wet- en regelinggeving. Zowel bij de wijzigingen van Archiefbesluit zoals die niet zo lang geleden gepubliceerd zijn als bij de aangepaste Archiefregeling heb ik namens LOPAI en KVAN meegewerkt aan uitgebreide, inhoudelijke reacties, die daarna zonder enige toelichting terzijde gelegd zijn.

Gelukkig ben ik een "opgeruimde persoonlijkheid", anders zou ik er waarschijnlijk diep-ongelukkig of heel verbitterd door raken. Om te voorkomen dat ik toch te cynisch wordt, heb ik besloten het niet meer te doen.
Ik ga niet meer met mensen van het Nationaal Archief of het ministerie van OCenW praten over voorgenomen wetswijzigingen. Je kunt beter naar Planckendael gaan om met de secretarisvogel te kletsen.
"'Gaat u ook naar de vergadering?' vroeg Mr. Finney.
De secretarisvogel boog zich voorover. Zijn scherpe snavel, waar een grote bril op stond, prikte bijna in het gezicht van Mr. Finney. 'Nee, vergaderen is niets voor mij. Vergaderingen zijn voor praters, kwebbelaars en kletskousen!' Hij ging weer rechtop staan, keek voor zich uit en zie niets meer."
Uit Mr Finney en de wereld op zijn kop van Laurentien van Oranje
Eerst was ik nog van plan om hier tot in detail mijn kritiek op de wijzigingen op te schrijven, maar zelfs dat doe ik niet meer. Het zij zo.

Zie ook De secretarisvogel
Plaatje: Secretarisvogel uit de Iconographia Zoologica: een papieren dierenrijk

woensdag 1 juni 2011

Een bouwvergunning vervangen

Volgens mij heb ik hier eerder ergens anders al eens over geschreven, maar dat kan ik niet meer terug vinden...
Verschillende gemeenten in Noord-Brabant en Limburg (maar vast ook daarbuiten) zijn voorbereidingen aan het treffen om alle verleende bouwvergunningen (vanaf 1902) te vervangen door digitale reproducties. Naast de "normale" discussies bij vervanging, over resolutie, kleur en kwaliteitscontroles, levert dit iedere keer nog een twistpunt op:

Hoe gedetailleerd moeten de individuele documenten beschreven worden?

Een bouwvergunning bestaat uit verschillende documenten, die overigens volgens de selectielijst niet allemaal permanent te bewaren zijn: de aanvraag (inclusief tekening), een B&W-advies, een B&W-besluit (de eigenlijke vergunning), statische berekeningen en adviezen van bijvoorbeeld de welstandscommissie of de brandweer. Deze documenten zijn allemaal op een ander moment ontstaan en opgemaakt door een andere auteur. Toch worden de documenten, in de meeste voorstellen die ik tot nu gezien heb, niet apart geregistreerd. Men volstaat met de metadata van het bouwdossier, bijvoorbeeld:
  • Plaats c.q. woonkern
  • Straatnaam
  • Adresnummer / huisnummer
  • Uniek kenmerk bouwvergunning
  • Datum verlening vergunning
  • Aard vergunning
  • Sectienummer c.q. -kenmerk (kadastrale gegevens)
  • Naam aanvrager
In sommige gevallen wordt dan wel nog gewerkt met documenttypen, waardoor de aanvraag, de tekeningen, de adviezen etc van elkaar gescheiden worden. Maar de individuele documenten worden niet nader beschreven.

Eigenlijk vind ik dat niet voldoende.
Eigenlijk vind ik dat ieder document apart geregistreerd moet worden.
Eigenlijk vind ik dat van ieder document minstens de auteur danwel de afzender en de datum moeten worden vastgelegd. Want alleen op die manier kun je later enigszins vaststellen hoe het vergunningsverleningsproces verlopen is.

En ik denk dat ik me hierbij kan beroepen op de combinatie van artikelen 17 en 19 uit de Archiefregeling.
In artikel 17 staat:
De zorgdrager zorgt ervoor dat van elk van de archiefbescheiden te allen tijde kan worden vastgesteld:
[…]
b. wanneer, door wie en uit hoofde van welke taak of werkproces het door het overheidsorgaan werd ontvangen of opgemaakt;
[…]
Je zou kunnen zeggen dat dit uit de documenten zelf blijkt en dat het dus niet nodig is dit ook nog in de metadata vast te leggen. Maar, het tweede lid van artikel 19 eist deze metadata expliciet:
De zorgdrager koppelt aan archiefbescheiden metagegevens aan de hand waarvan te allen tijde de aspecten, bedoeld in artikel 17, kunnen worden herleid.
Betekent dit nou ook dat archiefdiensten alle documenten die nu in dossiers zitten en niet individueel beschreven zijn, apart moeten gaan indexeren?
Nee, dat vind ik niet. Oude bestaande dossiers hoeven niet per sé opnieuw op document niveau beschreven te worden. Maar dat is ook iets heel anders, dan wat hier aan de hand is.
In dit geval gaat het om vervanging en worden dus nieuwe archiefstukken gemaakt, die de plaats innemen van de oude. En voor nieuwe archiefstukken gelden de eisen uit de Archiefregeling en dus ook artikel 17 en 19.

En laat ik al een voorschot nemen op mogelijk reacties: het argument dat het te kostbaar is om alle documenten individueel te indexeren gaat niet op. Niemand dwingt een gemeente tot vervanging. Als het te duur is om het goed te doen, moet je het niet doen. Of je moet een betere business case maken.

Gerelateerd
Wat doen we met de vervanging?
Archiefregeling, Rodin en toezicht

Foto: Loket Bouwtekeningen van Fabio Bruna.
Het bijschrift luidt: Het ophalen van een bouwtekening voor een verbouwing bleek een verrassende bezigheid. Ons huis bleek te nieuw om al op fiche te staan, en de bouwtekeningen van heel onze wijk waren nog niet uitgezocht of op volgorde gelegd. In bovenstaande stapel vond ik na 1 1/2 uur wat ik zocht. Wel aardige luitjes daar bij het loket bouwtekeningen, ze hebben Carmen die volle tijd vermaakt.

woensdag 1 december 2010

Archiefregeling, Rodin en toezicht

Afgelopen donderdag was ik op uitnodiging van de archiefinspecties van Groningen en Drenthe in Groningen aanwezig tijdens hun gezamenlijke voorlichtingsbijeenkomst voor gemeenten en waterschappen. Op het programma stonden drie presentaties.

Allereerst vertelde Robyn Steensma, Adjunct-inspecteur in Friesland, over de nieuwe Archiefregeling, inclusief de wijzigingen van 18 november 2010, en wat dit ongeveer betekent voor de zorgdragers. Hij legde hierbij een paar accenten:
Zo worden er in de regeling wel allerlei kwaliteitseisen gesteld aan bijvoorbeeld het te gebruiken papier en dozen, maar de zorgdragers hoeven aan de leveranciers geen certificaten te vragen die aantonen of het geleverde product wel aan de kwaliteitseisen voldoen. Dit lijkt vanuit de 'deregulering' wel leuk, maar is in de praktijk natuurlijk onwerkbaar, ik zal als inkoper toch op de een of andere manier moeten vaststellen of de leverancier levert wat hij zegt te zullen leveren...
Robyn besteedde ook nog aandacht aan het kwaliteitssysteem en het metagegevensschema die geëist worden op grond van de artikelen 16 en 19. Deze twee artikelen hebben een enorme impact op het informatiebeheer, omdat het heel wat eist van de zorgdragers.
(Overigens en ter zijde, bij het aanpassen van de modellen voor de Archiefverordening en het Besluit Informatiebeheer voor gemeenten hebben we waarschijnlijk ten onrechte geen rekening gehouden met deze artikelen. Ik denk dat met name in het Besluit Informatiebeheer iets over het kwaliteitssysteem gezegd zal moeten worden.)

Na Robyn mocht ik een presentatie geven over RODIN.
Tijdens de discussie na afloop bleek dat de gemeenten en waterschappen in Groningen en Drenthe niet afwijken van de gemeenten in 'mijn' regio. Ze zijn allemaal zoekende naar de 'goede' weg, willen allemaal samenwerken en vinden allemaal dat "de provincie" of misschien wel "het rijk" moet komen met duidelijke richtlijnen, handreikingen en standaarden.
Dit leidt volgens mij tot een paradox, want volgens mij bestaat "de" goede weg niet, er is alleen een goede richting of een goed doel. Iedere organisatie zal voor zichzelf moeten bekijken op welke manier zij het beste die richting op beweegt of bij dat doel uitkomt. En dan is die roep om van bovenaf opgelegde standaarden ook een beetje raar, want ik heb de ervaring dat ambtenaren (en bestuurders?) vinden dat hun eigen gemeente zo uniek is, dat zij niet aan "de standaard" kunnen voldoen. Waarschijnlijk is hier sprake van onzekerheid en risicomijdend gedrag: ik weet niet precies wat ik moet doen, maar ik mag ook geen fouten maken!
Ik heb in Groningen nog maar eens verteld dat ik het als toezichthouder veel kwalijker vind als een organisatie niets doet, dan wanneer een organisatie op weloverwogen gronden iets verkeerds doet.

Na de lunch vertelde Dick Bunskoeke, inspecteur in Groningen en Drenthe, over de manier waarop de drie noordelijke provincies om zullen gaan met de wijziging van het interbestuurlijk toezicht vanaf januari 2012. Het voert wat ver om alle finesses hier uit te gaan werken (ik schreef er begin dit jaar al iets over). Ik volsta daarom even met de opmerking dat Groningen, Drenthe en Friesland zichzelf tot 2014 hebben gegeven om de archiefinspectie op een nieuwe leest te schoeien. Ik hoop later nog iets meer te schrijven over de aanstaande wijzigingen.

Gerelateerd
Vijf jaar provinciale archiefinspectie
KVAN-dagen 2010 - dag 1 #kvan10
Inspectierapport Audiovisuele Raadverslagen
De #archiefvisie van de Erfgoedinspectie