Waar is het toezicht?

Gemeentereiniging organisatie.
Inspecteur der Gemeentereiniging spreekt twee jongens streng toe, Nederland 1980-1995.

Begin april publiceerde het Stadsarchief Rotterdam (zijn we er al uit welk acroniem dat wordt? StAR is misschien niet zo handig...) twee interessante documenten over de "vorming van het Stadsarchief en de overgang van de DIV/DIM afdelingen van de voormalige diensten naar de Rotterdamse Service Organisatie."
In het Plan Stadsarchief staat dat de Rotterdamse gemeentearchivaris ("stadsarchivaris" in het stuk) verantwoordelijk is voor het hele gemeentelijke informatiebeheer:

Het doel is het organiseren van het Stadsarchief en het informatiebeheer zodat conform de doelstellingen van de centralisatie en standaardisatie van de bedrijfsvoeringsfuncties kostenbesparingen, formatiereductie en kwaliteitsverbetering worden gerealiseerd. Ook draagt dit bij aan de concerndoelstelling om digitaal te gaan werken.
Beslispunten:

• het benoemen van de Stadsarchivaris als proceseigenaar informatiebeheer.
• akkoord te gaan met de centrale inrichting informatiebeheer en aansluiten aan verdergaande digitalisering.

Een stukje verder staat het wat preciezer omschreven:

De Stadsarchivaris heeft als proceseigenaar de regie op de organisatie van het informatiebeheer, met de ambitie om met ingang van 1-1-2013 de verantwoordelijkheid op zich te nemen voor de totale keten van informatiebeheer (van creatie tot openbaarheid, van 1201 tot heden).  Dit impliceert de verantwoordelijkheid voor de inrichting van het informatiebeheer bij de clusters en deelgemeenten. Deze verantwoordelijkheid omvat de beleidsontwikkeling, sturing en inrichting, uitvoering en beheer op dat terrein. Alle medewerkers die (nu nog decentraal bij de vakeenheden) hun hoofdtaak hebben binnen het informatiebeheer (de medewerkers DIV/DIM), komen onder (vakmatige) aansturing van het Stadsarchief. Daarnaast leidt het Stadsarchief records managers op en plaatst deze bij de clusters/vakeenheden en deelgemeenten, waar zij het informatiebeheer inrichten, op orde brengen en actueel houden. Op deze wijze wordt de centrale regie op het informatiebeheer gewaarborgd en worden de voorwaarden voor duurzame toegankelijkheid gerealiseerd. 

Grafisch ziet dat er dan zo uit:

Maar, onder het kopje "Beoogde eindsituatie" staat de volgende alinea:

In de beoogde eindsituatie is de organisatie van informatiebeheer gecentraliseerd en wordt deels gedeconcentreerd uitgevoerd (op basis van nut en noodzaak) binnen kaders zoals die door de concerndirectie zijn vastgesteld. Op centraal niveau is een onderscheid gemaakt in de archieffunctie ten behoeve van de primaire processen (informatiebeheer) en de publieke functie. De Stadsarchivaris is namens de concerndirectie proceseigenaar informatiebeheer en heeft een kaderstellende en toezichthoudende rol met betrekking tot informatiebeheer. Aan de standaardisatie opgave is inhoud gegeven doordat de dienstverlening voor de uitvoeringsorganisaties.

Ik vraag me dan toch af hoe de gemeentearchivaris die toezichthoudende rol gaat uitvoeren.
Op wie gaat zij toezicht uitoefenen als ze zelf verantwoordelijk is voor het hele informatiebeheer? Controleren of dat goed gebeurt, maakt deel uit van het reguliere werk en is geen toezicht of audit.
Noch in het Plan Stadsarchief, noch in het Programmaplan Doorontwikkeling Informatiebeheer & Stadsarchief komt dit aan de orde. Sterker nog, de enige keer dat de term "toezicht" in beide artikelen voorkomt, is in bovenstaand citaat.

Voor de duidelijkheid: ik heb geen enkel commentaar op de inhoud van de Rotterdamse plannen. Voor zover ik dat van hieruit kan inschatten ziet het er allemaal goed uit. Ik vraag me dus alleen af hoe de gemeenteraad dit gaat vaststellen en wat de provincie Zuid-Holland daar dan aan heeft.

Misschien had ik gisteren toch naar de BRAIN-bijeenkomst over archieftoezicht moeten gaan:

Prima workshop vanmiddag van @jeroenvanoss over positionering archiefinspectie. Boodschap helder voor mij: transformatie is nodig.
— Frans Smit (@fpsmit) April 15, 2013

Gerelateerd
Risicowaardering en archivering #kvan12
Het nieuwe archieftoezicht

Plaatje van Rob Krudzlo via Gahetna.

Het nieuwe archieftoezicht

Het nieuwe archieftoezicht from Ingmar Koch

Rond deze tijd geef ik in de Bois-le-Duczaal van het Brabante provinciehuis bovenstaande presentatie over de wijzigingen in het interbestuurlijk toezicht vanaf 1 oktober 2012.
De belangrijkste onderdelen van mijn boodschap zijn:

• Hoewel de provinciale archiefinspecteur uit de Archiefwet verdwijnt, blijft het interbestuurlijk archieftoezicht wel bestaan
• Vanaf nu zal de provincie nog meer belang hechten aan een goede werking van het interne toezicht op het archiefbeheer en de verantwoording van het college / dagelijks bestuur aan de raad / het algemeen bestuur over de uitvoering van het "archiefwerk."
• Niet alle "goedkeuringen" die Gedeputeerde Staten moeten geven, verdwijnen uit de Archiefwet. Vooralsnog - en ik weet echt niet hoe lang dat nog is - blijft de machtiging voor vervanging gehandhaafd. Maar de machtigingen voor opschorting van de overbrenging, beperking van de openbaarheid met meer dan 75 jaar en vervreemding blijven bestaan.
• De provincie Noord-Brabant heeft begin deze maand het Algemeen beleidskader indeplaatststelling bij taakverwaarlozing (pdf) vastgesteld. De komende maand zal ook nog het Aanvullend beleidskader voor het interbestuurlijk archieftoezicht (pdf) worden vastgesteld. In deze twee documenten staat op hoofdlijnen beschreven hoe de provincie toezicht gaat houden, hoe er geïntervenieerd zal worden (de roemruchte interventieladder) en wat de taakverwaarlozingstoetsingscriteria zijn.
  (Ja, ja, met de jongens en meisjes van het interbestuurlijk toezicht kun je een potje Wordfeud of Scrabble spelen...)
• De komende weken zullen Gedeputeerde Staten de Verordening systematische toezichtsinformatie vaststellen. Hierin wordt beschreven welke informatie de provincie nodig heeft om het toezicht goed uit te kunnen voeren.
• De provincie probeert het toezicht "integraal" te organiseren en daarom zijn sinds enige tijd zo veel mogelijk interbestuurlijke toezichthouders ondergebracht in één bureau: Interbestuurlijke betrekkingen en toezicht.

De komende maanden zullen een enerverende tijd worden, waarin wij als toezichthouders samen met de "toezichtsgenieters" (of zo je wil "onder toezicht gestelden") een nieuwe modus operandi en een nieuw evenwicht moeten zien te vinden.

Gerelateerd
Het einde van de provinciale archiefinspectie?
E-depot roadshow en wijzigingen in het Archieftoezicht

Manifest voor Kwaliteitsmodel Inspectie

Gisteren organiseerde BRAIN in Almere de Dag van de Kwaliteit (pdf), waar het Kwaliteitsmodel Inspectie werd gepresenteerd. Hierboven zie je het daar bij horende Manifest. Het is een aardig filmpje, al is het alleen maar omdat ik het er nu en dan niet helemaal mee eens ben.
Als het over het kwaliteit van het archief gaat (vanaf 1.51) zegt "de stem" bijvoorbeeld dat de archivaris en de secretaris toezien op het beheer van archieven die nog niet zijn overgebracht. Het lijkt een detail, maar de gemeentearchivaris heeft toezicht op alle niet-overgebrachte archieven. Dat wil dus zeggen ook de archieven die helemaal niet overgebracht zullen worden (omdat ze op termijn te vernietigen zijn).
Daarnaast vind ik het problematisch om te zeggen dat de secretaris toezicht uitoefent als er geen archivaris benoemd is. In de praktijk is de secretaris namelijk "de beheerder" van het archief (niet-overgebracht en overgebracht). Dan kan hij dus geen toezicht uitoefenen op het beheer.
Ik vraag me ook af of het bij het toezicht wel gaat om "compliance & efficiency." Volgens mij stelt artikel 32. 2 van de Archiefwet, waar dit toezicht op gebaseerd is, dat het enkel om compliance gaat:

Ten aanzien van het beheer van de archiefbescheiden van de gemeentelijke organen, voorzover deze archiefbescheiden niet zijn overgebracht naar een archiefbewaarplaats, is, onder de bevelen van burgemeester en wethouders, met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens deze wet belast de gemeentearchivaris.

Hier staat niets over doelmatigheid.
Tenslotte wordt ook nog verwezen naar de wijzigingen in het interbestuurlijk toezicht, die tot gevolg zullen hebben dat de gemeentelijk archiefinspecteurs "hoogstwaarschijnlijk nog meer op hun bord gaan krijgen." Eerlijk gezegd vind ik dit een rare uitspraak, omdat de gemeentelijke inspecteurs volgens mij gewoon moeten blijven doen wat ze nu ook al zouden moeten doen. De inhoud van artikel 32.2 verandert volgens mij niet.

Maar goed, dat is een beetje geneuzel in de marge, want over het algemeen vind ik het goed dat BRAIN nu eindelijk eens serieus aandacht besteed aan inspectie en controle.
Als ik het manifest goed begrijp, heeft de werkgroep gisteren drie zaken opgeleverd:

• Een procesmodel - ik denk dat hier in beschreven staat hoe je een inspectie aanpakt / organiseert
• Zeven fundamentele vragen
• Een quickscan

Alleen jammer dat ik dit nog nergens op de site van BRAIN heb kunnen vinden. Maar dat komt vast binnenkort.

Aanvulling, dinsdag 29 november 16:06
Ondertussen zijn verschillende documenten via BREED beschikbaar

Gerelateerd

Het einde van de provinciale archiefinspectie

Inspectierapport Audiovisuele Raadsverslagen

Kennisdelen kan ook zonder agenda en Erfgoed Nederland

Het einde van de provinciale archiefinspectie?

Vorige week werd dan toch eindelijk de "nota van wijziging wet revitalisering interbestuurlijk toezicht" openbaar. Dit is de wetswijziging die de werkzaamheden van de provinciale archiefinspectie onherstelbaar gaat veranderen en waarin de machtiging voor vervanging van permanent te bewaren archiefbescheiden wordt geschrapt. Enkele citaten met wat "persoonlijk" commentaar.

De Archiefwet 1995 is één van de wetten die door de commissie Oosting is doorgelicht.
De commissie Oosting was van mening dat, net als bij het Rijk en de provincies, de zorg voor de gemeentelijke archieven aan de gemeenten zelf kan worden overgelaten. Hetzelfde geldt voor waterschappen. Indien een provincie, gemeente of waterschap zich niet houdt aan de verplichtingen uit de Archiefwet 1995, zou volgens de commissie op grond van de taakverwaarlozingsregeling kunnen worden ingegrepen door de naasthogere bestuurslaag. (p.30)

Dit suggereert dat er ook bij de provincies sprake gaat zijn van ingrijpen op grond van de taakverwaarlozingsregeling, maar niets wijst er op dat bijvoorbeeld het ministerie van BZK of OCW deze bevoegdheid ook daadwerkelijk zal krijgen.

In artikel 7 van de Archiefwet 1995 is bepaald dat voor de vervanging van archiefbescheiden  door reproducties, alsmede voor de vernietiging van de originele bescheiden, een machtiging nodig is van de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap of van gedeputeerde staten. Deze machtiging is een vorm van interbestuurlijk toezicht die niet overeenkomt met de kabinetsreactie op het advies van de commissie Oosting. Voorgesteld wordt deze machtiging te schrappen. De machtiging dient dan wel te worden vervangen door regels over de wijze van reproductie. Deze regels kunnen pas worden opgesteld na afronding van een lopend technisch onderzoek naar de aan deze reproductie te stellen eisen. Deze regels zullen worden vastgelegd bij of krachtens het Archiefbesluit 1995 die naar verwachting 1 januari 2013 in werking treden. Voorgesteld wordt om de wijziging van artikel 7 in werking te laten treden, gelijktijdig met de wijziging van het Archiefbesluit 1995. Daartoe wordt in artikel 9.1 bepaald dat voor de inwerkingtreding van de wijziging van artikel 7 een apart koninklijk besluit kan worden vastgesteld. (p.30)

Hier zinspeelde ik eerder al op. Interessant zijn ook de alinea's die hier op volgen en waaruit de rol van de VNG duidelijk blijkt:

In zijn reactie op een eerdere versie van deze nota van wijziging stelt de VNG dat het schrappen van het interbestuurlijk toezicht uit artikel 7 niet moet worden uitgesteld, omdat artikel 7 in de weg staat aan slagvaardig handelen door gemeenten. De VNG is tevens van mening dat geen regels over digitale vervanging zouden moeten worden opgesteld. De VNG miskent daarmee dat artikel 7 niet alleen ziet op digitale archivering, maar ook op de vernietiging van papieren originelen. Het gaat niet alleen om een doelmatige bewaring van informatie, maar ook om het belang van het behoud van originele gegevensdragers op grond van hun historische of culturele waarde. Dat belang behoort tot de belangen die de Archiefwet 1995 en het Archiefbesluit 1995 beogen te beschermen. Uit dat oogpunt is regelgeving over de wijze en de kwaliteit van vervanging gerechtvaardigd en dient het schrappen van het toezicht uit artikel 7 te worden aangehouden tot die regels zijn vastgesteld. (p.30)

De VNG is ook van mening dat als artikel 7 gewijzigd wordt, dat dan ook de artikelen artikelen 8, eerste lid (betreffende de machtiging tot vervreemding van archiefbescheiden), 13, derde lid (betreffende de machtiging tot opschorting van de overbrenging van archiefbescheiden ouder dan twintig jaar naar een archiefbewaarplaats), en 15, vierde lid (betreffende de beslissing tot beperking van de openbaarheid van archiefbescheiden die ouder zijn dan vijfenzeventig jaar) aangepast moeten worden. De reactie hierop is een beetje raadselachtig:

Op de eerste plaats richten de door de VNG genoemde bepalingen zicht niet uitsluitend tot gemeenten (of provincies), maar tot alle overheidsorganen waarop de Archiefwet 1995 van toepassing is. Bovendien moeten deze machtigingen en beslissingen worden gezien als een vergunning of ontheffing van de Minister of gedeputeerde staten om te handelen in afwijking van een regel of gebod uit de Archiefwet 1995. Daarmee onderscheiden deze machtigingen en beslissingen zich van goedkeuringen, verklaringen van geen bezwaar en andere vormen van interbestuurlijk toezicht bij de uitoefening van reguliere medebewindstaken. (p.30-31)

Niet alleen geldt artikel 7 ook voor alle overheidsorganen waarop de Archiefwet 1995 van toepassing is, bij het vervangen van permanent te bewaren archiefbescheiden is in wezen sprake van vernietiging van archiefstukken die als te bewaren zijn aangemerkt. In die zin is er dus ook sprake van handelen in afwijking van een regel of gebod uit de Archiefwet 1995.

In de artikelen 33 en 34 van de Archiefwet 1995 is het interbestuurlijk toezicht van de provincies op de gemeenten geregeld. Voorgesteld wordt deze bepalingen te schrappen, zodat de voorgestelde regeling uit de Gemeentewet van toepassing wordt. Thans is het toezicht op de gemeente opgedragen aan de provinciale inspecteur, bedoeld in artikel 28 van de Archiefwet. Het ligt in de rede dat gedeputeerde staten deze ambtenaar aanwijzen als de ambtenaar, bedoeld in het voorgestelde artikel 124e, Gemeentewet. (p.31)

De twee wijzigingstrajecten lopen dus nog altijd langs elkaar heen, want in de eerder voorgestelde wijzigingen van Archiefwet, wordt artikel 28 helemaal geschrapt.

Ik zal deze of volgende week ook eens proberen te beschrijven hoe het er dan vanaf 2012, als de gemeentewet en provinciewet zijn gewijzigd, uit zou moeten gaan zien.

Gerelateerd
Wat doen we met de vervanging?
De archiefwet wordt gewijzigd
Ze wijzigen de Archiefwet

Plaatje: Inspectie van de tanden van Sabdesigns

Inspectierapport Audiovisuele Raadverslagen

Het is een heel verhaal dat de archiefinspecteur van Almere heeft opgesteld over het beheer van de audio-visuele opnamen van de wekelijkse "Politieke Marktplaats" in zijn gemeente. De conclusies liegen er niet om:

Conclusie 1:
De audiovisuele verslagen zijn een mooi eigentijds middel voor de vastlegging van het proces van democratische besluitvorming in de Gemeente Almere ten bate van gebruikers van nu én gebruikers in de (nabije en verre) toekomst.
Conclusie 2:
De audiovisuele verslagen en de bijbehorende gegevens zijn permanent te bewaren archiefbescheiden conform de Archiefwet.
Conclusie 3:
Er is geen sprake van duurzaam archiefbeheer van de audiovisuele raadsverslagen conform wettelijke regels en normen.
Conclusie 4:
Er is op dit moment geen beleidsvorming, er zijn geen gedefinieerde processen en procedures en er zijn geen middelen om het archiefbeheer van de audiovisuele raadsverslagen op het vereiste wettelijke niveau te brengen.

En ik vind het ook heel goed dat Almere het op de site van de VNG heeft gepubliceerd. Maar is het ook een goed inspectierapport? Mwah...
Het gaat me dan niet om de taalkundige missers in de tekst, al ben ik ervan overtuigd dat dit niet bijdraagt aan een krachtige presentatie. (Overigens, de eerste zin van de rapportage komt letterlijk uit de Archiefregeling en is waarschijnlijk een van de lelijkste zinnen uit de Nederlandse archiefwet- en regelgeving.)
Ik betwijfel ook niet de juistheid van de conclusies of aanbevelingen, al vind ik de aanbeveling dat Almere zich aan de wet moet houden een beetje apart. Nee, het gaat me meer om de vraag of de conclusies op de juiste manier onderbouwd wordt. Heeft de inspecteur met de juiste 'bril' naar de juiste punten gekeken?
De taak van de archiefinspecteur wordt in de Archiefwet 1995 omschreven als: "het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens" de Archiefwet.
Mij lijkt dat je dan ook moet toetsen of het beheer voldoet aan de Archiefwet- en regelgeving en niet (in eerste instantie) aan allerlei normen, standaarden en handreikingen die niet in de wet zijn opgenomen, maar waar op zijn hoogst in een toelichting naar verwezen wordt.
Waarom niet 'gewoon' de artikelen uit de Archiefregeling gevolgd? Volgens mij kon dat in dit geval uitstekend:

Er is geen kwaliteitssysteem (artikel 16), er worden lang niet genoeg metadata vastgelegd (artikel 17, 21 en 24), er is geen metagegevensschema (artikel 19), het gekozen bestandsformaat is niet open en maakt gebruik van compressie (artikel 26).
Op die manier wordt conclusie 3 ook veel duidelijker onderbouwd.

Misschien ben ik erg legalistisch, maar we hebben een wet, we moeten van die wet toetsen aan diezelfde wet, laten we dat dan ook maar doen ook!

Vijf jaar provinciale archiefinspectie

Januari en februari van 2005 waren bijzondere maanden. 26 of 27 januari (de precieze datum weet ik niet meer) was mijn laatste werkdag bij Van Bilsen Consultancy. 29 januari zijn Hanneke en ik getrouwd en op 14 februari, vandaag precies vijf jaar geleden, ben ik begonnen bij de Provinciale Archiefinspectie Noord-Brabant. Werken bij de inspectie bevalt me goed, eigenlijk nog beter dan ik vijf jaar geleden verwacht had. Ik heb leuke collega’s, inspecteren is soms vermoeiend, maar altijd weer anders en ik mag daarnaast allerlei interessante dingen doen.
Een terugblik en een poging tot het voorspellen van de toekomst.

Vernieuwingen en veranderingen uit Noord-Brabant
Noord-Brabant blijkt een van de brandpunten voor vernieuwing en verandering te zijn. De afgelopen vijf jaar heb ik veel, heel veel, tijd besteed aan het schrijven van de Beleidsregel vervanging archiefbescheiden. Het was vanuit 's-Hertogenbosch dat we vaststelden dat de sterk afwijzende houding ten opzichte van digitale vervanging niet langer houdbaar was en dat het verstandig zou zijn om voor zorgdragers te beschrijven aan welke eisen een machtigingsverzoek voor de vervanging van permanent te bewaren archiefstukken zou moeten voldoen. Uiteindelijk leidde dit niet alleen tot het landelijk model voor de Beleidsregel, maar ook tot de eerste vervangingsmachtiging van Gedeputeerde Staten van Noord-Brabant aan burgemeester en wethouders van Oss.

Iets anders wat nieuw was en waar ik relatief veel tijd in gestopt heb was de verzelfstandiging van het Regionaal Archief Tilburg. De gemeente Tilburg heeft in 2006 het "Museum en Archiefbedrijf" ondergebracht in een stichting. Hoewel wij als inspectie verschillende bezwaren zagen, hebben we ons best gedaan om deze verzelfstandiging toch (met name archiefwettelijk) zo goed mogelijk te laten plaatsvinden. Ons uitgangspunt is nooit geweest Het mag niet, dus het kan niet, al kan ik me voorstellen dat we nu en dan bij de gemeente Tilburg een andere indruk hebben achtergelaten. Over de vraag of de verzelfstandiging geslaagd is, laat ik me hier verder niet uit. Het levert nu en dan bij mij in ieder geval wat verwarring.

Een vernieuwing die niet vanuit de inspectie, maar wel duidelijk vanuit Noord-Brabant gekomen is, is natuurlijk Archief 2.0. Christian en Luud zijn wat dat betreft toch de grote voortrekkers en ik heb me daar in 2007 met heel veel plezier bij aangesloten. Het mooie van de Brabantse inspectie is dat ik van mijn baas de ruimte krijg om te spelen-en-delen, aangezien zij ook inziet dat de hele Web 2.0-revolutie van grote invloed is en zal zijn op het moderne archiefbeheer.

E-depot en duurzame toegankelijkheid
In juni 2008 overhandigde ik het eerste exemplaar van ED3 aan Martin Berendse, die toen net directeur van het Nationaal Archief was. Ondanks alle kritiek die erop gegeven is (soms terecht, soms wat minder) vind ik het een enorme prestatie dat we in krap een jaar er in geslaagd zijn om dit referentiekader op te stellen.
Persoonlijk vind ik de ontwikkelingen rond duurzame toegankelijkheid en e-depots even fascinerend als de archief 2.0 ontwikkelingen. En ook hierin geeft de provincie me (letterlijk) alle ruimte, met studiereizen naar Frankfurt (ironisch genoeg lijkt de originele congres-site uit de lucht), Londen en Kopenhagen.

Toezicht zorg
Inspectiebezoek is leuk! Ik moest er in het begin wel aan wennen dat ik echt als 'de inspecteur' gezien wordt, wat betekent dat je je woorden soms op een goudschaaltje moet wegen. Maar ik vind het vooral interessant om mijn ideeën over "hoe het moet" te leggen naast de dagelijkse praktijk bij een organisatie om daarna af te wegen of die praktijk "goed genoeg" is. En omdat ik vind dat een inspectiebezoek een geïnspecteerde ook iets moet opleveren, lijkt het soms meer op een college "Archiefwet in de praktijk" dan een strenge inspectie. Ik heb ook wel wat schoolmeesterachtige trekken.
Uiteraard zijn niet alle inspectiebezoeken of contacten met "onder toezicht gestelden" even leuk, zeker niet als je het idee krijgt dat je wel heel basale dingen moet gaan uitleggen.

Toekomst
Voor de inspectie is de toekomst op dit moment nogal onzeker. IPO, VNG, OCW en BZK zijn druk bezig om het specifieke toezicht uit de Archiefwet te schrijven. Dat betekent dat in de nabije toekomst Gedeputeerde Staten wel nog toezicht heeft op de archiefzorg bij de lokale overheden, maar dat dit deel uitmaakt van het 'algemene' toezicht van de provincie. Of dit ook gevolgen heeft voor de functie van archiefinspecteur is nog onduidelijk.
De ratio achter deze wijziging is dat met name de VNG van mening is, dat gemeenten zelf heel goed in staat zouden moeten zijn om voor hun informatievoorziening en archieven te zorgen en dat specifiek toezicht hierop daarom overbodig is. Principieel ben ik het hier mee eens, maar gezien de ontwikkelingen die de overheid de komende jaren tegemoet gaat bij de digitale informatievoorziening, de vaak toch gebrekkige deskundigheid bij veel DIV-afdelingen en de zeer lage interesse voor het onderwerp bij bestuurders, maak ik me geen illusies over de gevolgen van deze ontwikkelingen.
Ik ben bang dat de komende jaren organisaties zullen verdrinken in de groeiende digitale informatie. Er wordt steeds meer digitale informatie gecreëerd en gebruikt, maar de overheidssystemen zijn hier nog altijd niet op ingesteld. Dit betekent waarschijnlijk dat veel informatie in de centrale systemen lastig toegankelijk en vindbaar wordt, met als gevolg dat ambtenaren steeds meer bestanden 'in the cloud' zullen op slaan. Eventueel maken ze voor de zekerheid ook nog wat printjes. Ik heb niet de indruk dat de huidige lokale overheden in staat zijn hier het hoofd tegen te bieden. Daar zijn nog heel wat Doxis-seminars voor nodig!
Maar, het is natuurlijk ook de vraag of een archiefinspectie hier heel veel aan kan veranderen.

Over de vraag of de plannen van OCW, BZK, IPO en VNG mij persoonlijk zullen raken, maak ik me eerlijk gezegd weinig zorgen. De provincie heeft ons min of meer 'baanzekerheid' geboden, al hebben ze er natuurlijk niet bij gezegd in welke functie. Maar belangrijker nog, ik heb me voorgenomen om me nooit druk te maken over dingen die ik niet kan beïnvloeden. Dus ook dit neem ik maar zoals het komt en bevalt me de uitkomst niet, dan ga ik wel iets anders doen.

5

Deze blogpost is op 15 februari op enkele (kleine) punten aangepast.