Webcare of webdefense?

Een dikke week geleden schreef ik over drie vormen van webcare. Ik moet daar toch even op terug komen, omdat Christian bij nader inzien toch gelijk bleek te hebben.

Uitgeverij Contact en Thomése
Vorige week schreef ik dat Uitgeverij Contact mij via Twitter vroeg om te laten weten wat ik vond van het nieuwe boek van Thomése. Afgelopen zaterdag had ik het boek uit en verscheen hier mijn leesverslag, waarna ik nog een aparte tweet naar de uitgeverij stuurde. Helaas heb ik daar helemaal niets meer op gehoord. Dat is alsof iemand in een gesprek vraagt: "Vertel eens verder..." en zich meteen daarna omdraait en wegloopt. Jammer...

De communicatiemedewerkster van Minister Schauvliege
Ik was positief verrast over de communicatiemedewerkster van de Vlaamse minister van Natuur en Cultuur die zich de moeite genomen had om een 'onwaarheid' op deze weblog te corrigeren. Uit nieuwsgierigheid heb ik haar op 26 oktober onderstaande e-mail gestuurd:

Geachte mevrouw Borgmans,

Hartelijk bedankt voor uw reactie op mijn weblog. U hebt helemaal gelijk, de minister zegt niets over het lezen van boeken. Ik heb de passage waarin ik suggereer dat ze niet weet wat het laatste boek is dat ze gelezen heeft doorgestreept. Op die manier blijft de portee van uw opmerking duidelijk.

Ik was trouwens positief verrast door uw reactie en vind het heel goed dat u op deze manier ook op weblogs reageert. Waar ik nu wel nieuwsgierig naar ben, doen jullie dit structureel? Ik bedoel, is het een van de taken van de Cel Communicatie om het Internet in de gaten te houden op teksten over de minister en in voorkomende gevallen te reageren?
En als dat zo is, vormen jullie dan een uitzondering, of gebeurt dit op alle Vlaamse kabinetten op deze manier? (Ik vraag dit vooral omdat ik niet de indruk heb dat men hier op Nederlandse ministeries mee bezig is, ondanks alle heisa rond Ambtenaar 2.0 en zo)

Vriendelijke groeten,

Ingmar Koch

Helaas heb ik nog niet eens een ontvangstbevestiging gekregen. Ook jammer, dus...

Uitgeverij Nieuwezijds
De enige van mijn drie voorbeelden die het echt begrepen lijkt te hebben, is dan toch Uitgeverij Nieuwezijds. Zij stuurden vrijwillig en zonder een echte tegenprestatie te verwachten het boek en reageren ook gewoon op e-mailberichten. Chapeau.

Gerelateerd
Drie keer webcare

Plaatje: Roel Venderbosch

Drie keer webcare

Drie voorbeelden van webcare, die toevallig alledrie met lezen te maken hebben. Twee keer een uitgeverij die actief reageert en een keer een communicatiemedewerkster van een minister.

Laat ons weten wat je ervan vindt
Ik twitter en blog regelmatig over wat ik lees en gelezen heb. Zaterdagavond twitterde ik dat ik offline ging om de nieuwe Thomése te lezen. Tot mijn verbazing reageerde Uitgeverij Contact daar op:

Laat ons ns wetwn wat je ervan vindt! RT @Ingmario: Off line nu, de nieuwe Thomése lezen. Ik ben benieuwd... http://bit.ly/aFohUx

Dat was de eerste keer dat ik op deze manier door een uitgeverij aangeschreven werd.

De vertaling is verschenen

Een paar dagen eerder, afgelopen donderdag, kreeg ik een email van een medewerkster van Uitgeverij Nieuwezijds. Ze schreef dat ze via Google op mijn blog-post over The Checklist Manifesto van Atul Gawande was gestuit en dat vorige week de Nederlandse vertaling van het boek was verschenen. Of ik mijn volgers daar op wilde wijzen? Ze sloot af met de zin:
"Moch u overigens een exemplaar van Het checklist-manifest willen ontvangen, dan hoor ik dat graag."
Ik heb nog gevraagd of ze bedoelde dat ze me het boek "zomaar" wilde opsturen en dat bleek ze inderdaad te bedoelen. Vandaag of morgen ligt het boek in mijn brievenbus.
Dat is toch mooi?

De minister leest wel boeken
Gisteren schreef ik over de Vlaamse minister van Natuur en Cultuur dat zij in een interview met Ter Zake zich niet kon herinneren welk boek ze als laatste gelezen had. Een paar uur nadat mijn blog verschenen was, reageerde Brigitte Borgmans dat ik het interview toch maar eens goed moest bekijken, omdat minister Schauvliege helemaal niets zegt over boeken lezen. "Ze leest wel degelijk boeken, vroeger al en nu ook."
Mevrouw Borgmans blijkt een medewerkster van de "Cel Communicatie" van de minister te zijn. Dat maakt haar reactie toch wel opvallend. Vanmorgen heb ik haar daarom een e-mail gestuurd met de vraag of deze vorm van webcare een van de taken van haar "cel" is. En ik heb gevraagd of het gebruikelijk is dat de communicatie-medewerkers van de Vlaamse ministers dit doen, of dat zij een uitzondering vormt. Helaas heb ik nog geen antwoord ontvangen.
Wordt misschien vervolgd.

Gerelateerd
Doxis ziet 't even niet zo helder
#4 en #5 Rss en webcare
Geboren in de 20ste eeuw

Wat leest een staatssecretaris?

Reading is sexy, Iris Luckhaus

In juli 2009 werd Joke Schauvliege benoemd als Vlaams Minister van Natuur en Cultuur. Tijdens haar 'maiden interview' in Ter Zake van Canvas gaf zij te kennen dat ze zich niet kon herinneren welk boek ze als laatste gelezen had en dat de laatste toneelvoorstelling die ze gezien had van een amateur-vereninging was.

De kritiek uit de "cultuurwereld" was niet van de lucht. Tom Lanoye en Erwin Mortier reageerden alletwee ongeveer hetzelfde. Ik citeer de laatste:

Niettemin, stel je een land voor waar een kersverse minister van Begroting het voor de nationale media presteert te zeggen dat hij weliswaar alleen maar ervaring heeft als theaterregisseur en niets van financiën afweet, maar dat hij de komende weken intens met de sector zal kennismaken.

En sinds vorige week hebben wij ook een staatssecretaris van Cultuur die op zijn weblog schrijft:

Naast mijn werk en mijn politieke activiteiten heb ik nog een aantal hobby's:
Lezen ? Ik lees graag maar houd niet van al te zware boeken, dat soort leeswerk heb ik al genoeg binnen mijn politieke dossiers. Mijn favoriete schrijvers zijn Robert Ludlum, Tom Clancy, Geert Mak, Tolkien, Dan Brown en James Clavell.

Hans Beerekamp schreef daar vorige week al over en Raymond van de Boogaard schreef afgelopen vrijdag in het Cultureel Supplement:

In zijn eenvoud is deze onthulling wel een beetje schokkend. Moeten wij werkelijk aannemen dat de nieuwe staatssecretaris voor cultuur schrijvers als, pakweg, Vestdijk of Grunberg of Frantzen op één lijn stelt met de beleidsnota's over de volksgezondheid, waarmee Zijlstra zich als Kamerlid de afgelopen jaren bezighield? En zo ja, moet iemand hem dan niet eens uitleggen wat literatuur is, of kunst in het algemeen?

Militante Bibliothecaris Jeanine (van die mooie Open brief aan Balkenende) verwijst naar aanleiding van dit alles op haar weblog naar het initiatief van Yan Martel, die iedere twee weken een boek met aanbevelingsbrief naar de Canadese Minister-President stuurt. Niet om hem te onderwijzen, maar meer om hem te stimuleren, motiveren en inspireren. Misschien zou dit ook wat voor Zijlstra zijn?

Wat mij nog het meest verbaast is dat nog geen Nederlandse schrijver van naam zich geroerd heeft en  vergelijkbare dingen als Lanoye en Mortier, heeft gezegd of geschreven. De kunstenaars hebben het momenteel volgens mij alleen over de enorme bezuinigingen die aangekondigd zijn en niet over de man die deze bezuinigingen moet gaan uitvoeren. Maar misschien vinden zij ondertussen ook wel dat deskundigheid niet nodig is. Of lees ik de verkeerde kranten en tijdschriften?

Overigens, ik weet niet hoe men in Vlaanderen nu tegen Schauvliege aankijkt. Mortier heeft zich blijkbaar weer met haar verzoend en ze leest naar het lijkt toch ook nog wel eens een boek...

Gerelateerd
Onze Jan is manager geworden
Geef ons de echte deskundigen terug