Gelezen: Michael Chabon - Wonder boys

Bij sommige boeken zie je het filmscript er doorheen schemeren, en weet je ook al dat de film nooit zo leuk zal zijn als het boek. Wonder Boys van Chabon is zo'n boek (en de film kan niet leuk zijn, omdat Michael Douglas niet lijkt op "mijn" Grady Tripp).
Het boek beschrijft het weekend waarin het leven van Grady Tripp - schrijver / universitair Docent Creative Writing op een kleine universiteit / pothead / overspelig echtgenoot - instort (en uiteindelijk ook weer opbloeit.) Het is een volstrekt ongeloofwaardige aaneenschakeling van bizarre situaties waarin onder andere een dode, blinde hond, een dode slang, een tuba, een jasje van Marilyn Monroe, Pesach en een gedeukte auto een rol spelen. Ongeloofwaardig, maar zo leuk!
En uiteindelijk gaat het hele boek ook nog eens over de eenzaamheid van schrijvers, misschien zelfs over writers block.
Onder het lezen moest ik denken aan J. Kessels, the novel, van Thomése, dat ongeveer dezelfde thematiek en vertelvorm heeft. (Dat is natuurlijk het gekke met intertekstualiteit. Thomése heeft zijn boek na Chabon geschreven, maar ik heb het eerder gelezen...)
En ik moest denken aan Into the night, maar die heb ik heel lang geleden gezien, dus ik weet niet precies hoe accuraat die vergelijking is.

Gelezen tussen 03/06/2011 en 14/06/2011

Gerelateerd
Gelezen: Thomése en Chabon
Achterstand gelezen boeken

Gelezen: Thomése en Chabon

Bij Thomése weet ik nog altijd niet of er meer is dan taal in zijn romans. Het verhaal van Vladiwostok is (net als in J. Kessels, the novel) volledig over the top. De belevenissen van een aankomend, veelbelovend politicus en zijn 'spin docter' zijn, in mijn ogen volstrekt ongeloofwaardig. Thomése spot wat met de leegheid van de politieke mannetjesmakerij en gooit er een beetje menselijk leed in de vorm van ongewenste kinderloosheid dorheen. Dat is allemaal niet zo spannend, maar de manier waarop Thomése de gedachtengangen van de twee mannelijke hoofdfiguren beschrijft, maken veel goed, maar niet genoeg: ***
In 1944 is Sherlock Holmes 89 en houdt hij bijen in een klein dorpje buiten Londen. The final solution is het laatste raadsel dat de beroemde speurneus op zal lossen: Wie heeft de papegaai Bruno gestolen van een zwijgend Joods jongetje dat uit Duitsland is gevlucht? Dat er bij die diefstal iemand vermoord is, is voor Holmes slechts bijzaak.
Chabon verbindt in deze novelle van amper 125 pagina's de 19e eeuw, met Indiase immigranten op het Engelse platteland en de Endlösing op een heel mooie, intelligente manier met elkaar. En uiteraard vind ik het intertekstuele spel prachtig. Alleen jammer dat hij het nodig vond, de oplossing in de laatste alinea volledig uit te spellen: ****

(Geschreven in een gehucht van drie straten in de Ardennen, op de laptop van mijn neefje)

Achterstand gelezen boeken

Ik loop een paar boeken achter, dus even een paar dingen embed-en:
Raarste zin uit dit boek:

I now have an erection that is probably tall enough to ride some of the scarier rides at Great America without a parent.

Ook als je niet van 'comic books' of Superman houdt, is het een heel mooi boek.

Hier vind je meer informatie over Etta Palm en hier een interview met Thomése over het boek.