Gelezen: Ruth Belville. The Greenwich Time Lady van David Rooney

Afgelopen woensdagochtend kwamen wij er om vijf over zeven achter dat het al vijf over acht was. De klok op de slaapkamer had 's nachts blijkbaar een uur "gemist", waardoor we nog maar een klein kwartiertje hadden om twee kinderen gekleed en gevoed naar school te krijgen. (Wat trouwens gelukt is.)
Als mijn wereldbeeld ook maar enigszins magisch was, zou ik hebben gedacht dat er meer aan de hand was dan enkel een raar technisch mankement. Naast de klok op het nachtkastje lag namelijk al de hele week het boek Ruth Belville. The Greenwich Time Lady van David Rooney. Daarin beschrijft Rooney hoe tussen 1836 en 1940 in Londen de juiste tijd werd vastgesteld en verspreid.
Dat is een fascinerend verhaal, vooral omdat Rooney heel mooi laat zien - dat is ook zijn centrale uitgangspunt - dat nieuwe technieken niet van het ene op het andere moment oude maar vertrouwde technieken vervangen.
Hoofdpersonen uit het boek zijn Ruth Belville en haar ouders John en Maria Belville. Met zijn drieën "verspreiden" zij meer dan honderd jaar de precieze Greenwich Mean Time onder handelaars en klokkenmakers in Londen. Iedere maandagochtend lieten zij hun uiterst precieze chronometer door de techneuten van de Royal Observatory ijken en certificeren. Daarna reisden ze door de stad om bij hun abonnees de precieze tijd af te leveren.

Een andere chronometer van John Arnold.
De chronometer die de Belvilles gebruikten was in 1794 gemaakt
door John Arnold en werd daarom liefkozend "Arnold" genoemd. 

In die eeuw dat de Belvilles met hun klok door Londen reisden, veranderde de stad aanzienlijk, vooral door technologische ontwikkelingen die hun dienst bedreigden. Rooney beschrijft vooral die ontwikkelingen: hoe de tijd via telegraaflijnen vanuit het observatorium naar de treinstations werd verzonden en hoe in 1908 een rel ontstond wegens een grote hoeveelheid "lying clocks" in Londen. Hij beschrijft uitgebreid dat de onrust vooral aangewakkerd werd door de Standard Time Company, een bedrijf dat een techniek ontwikkeld had om klokken "automatisch" te synchroniseren. Dat zou de dienst van Ruth Belville overbodig maken.
Hij beschrijft de invoering van de zomertijd in Engeland, de introductie van de zes pips van de BBC - dit jaar toevallig 90 jaar geleden - en de ontwikkeling van TIM, de klok die je kunt bellen.

 

In het Pathé-filmpje hierboven zie je van 0:46 tot 1:47 de in gebruik name van het apparaat. In het eerste jaar werd er alleen al vanuit Londen 20 miljoen keer naar 846 (TIM) gebeld om Ethel Cain te horen.

Uiteindelijk stopt Ruth Belville in 1940 als de oorlog uitbreekt (ze is dan 86!) met haar dienst. De techniek had haar ingehaald en reizen door Londen werd door de Duitse luchtaanvallen te gevaarlijk.

Rooney schrijft heel toegankelijk en slaagt er in om allerlei ingewikkelde dingen helder uit te leggen. Zou iemand ook eens zo'n boekje over de "Nederlandse tijd" kunnen schrijven?
Bijvoorbeeld over de invoering in 1909 van de Amsterdamse Tijd (die 19 minuten en 32,13 seconden voorliep op de Greenwich Mean Time. Of over de telefoonklok die F.H. Leeuwrik in 1934 voor de gemeente Den Haag ontwikkelde. Of over hoe men in de 19e eeuw wist hoe laat de trein zou komen?

Gerelateerd
Geen schaduwarchieven, wel wat foto's uit Greenwich

Over tijd en het netwerk

Tijd in perspectief

Humans are good at a lot of things, but putting time in perspective is not one of them.  It's not our fault—the spans of time in human history, and even more so in natural history, are so vast compared to the span of our life and recent history that it's almost impossible to get a handle on it.  If the Earth formed at midnight and the present moment is the next midnight, 24 hours later, modern humans have been around since 11:59:59pm—1 second.  And if human history itself spans 24 hours from one midnight to the next, 14 minutes represents the time since Christ.

In een poging om het verloop van tijd wat in perspectief te zetten, hebben ze bij Wait but why? onderstaande tijdbalken gemaakt.

Gerelateerd

Tijd: wacht maar...

Over tijd en het netwerk

Schrikkeldag, schrikkelseconde en Eise Eisinga

The secret powers of time

Schrikkeldag, schrikkelseconde en Eise Eisinga

Deze vakantie zijn we in Friesland en Zeeland geweest. Misschien dat ik er nog een heel bericht aan wijd, maar niet vandaag. Nu gaat het over schrikkelseconden, schrikkeldagen en Eise Eisinga.
Toen we in Friesland waren, zijn we ook naar Franeker gereden om het planetarium van Eise Eisinga te bezoeken. Het is een schattig museum en het planetarium en het verhaal daar om heen is prachtig.
Ik moest gisteren weer aan het planetarium denken, omdat ik een artikel van Dava Sobel (die van het interessante Longitude) las over de mogelijke afschaffing van de schrikkelseconde.
De schrikkeldag kent iedereen wel: een keer per vier jaar bestaat februari uit 29 in plaats van 28 dagen, omdat een zonnejaar bijna zes uur langer is dan 365 dagen.
Eisinga heeft hier bij de bouw van zijn planetarium rekening mee gehouden, maar wel op een "eenvoudige" manier. 29 februari bestaat niet op de datumlat, maar Eisinga heeft ervoor gezorgd dat de beheerder handmatig er voor kan zorgen dat het twee dagen 28 februari blijft.

De schrikkelseconde is vergelijkbaar. Sobel schrijft:

Every now and then — once in two years, say — an extra second of time is legislated into the end of a day. This so-called leap second leads time on a tiny detour, from 23:59:59 to 24:00:00, via 23:59:60. It’s just a second. Most people take no notice. But everyone is affected, because we all share the same civil time, modulated by constellations of orbiting satellites, diplomatic protocols and computer networks.

De tijdseenheden jaar, maand en dag zijn natuurlijk, in de zin dat ze zijn afgeleid van de draaiing van de Aarde rond de Zon, de draaiing van de Maan rond de Aarde en de draaiing van de Aarde om zijn eigen as. Uren, minuten en seconden zijn echter kunstmatige, door de mens bedachte eenheden. Een seconde werd tot ruim vijftig jaar geleden gedefinieerd als  1/(24x60x60)  (= 1 / 86400) deel van de gemiddelde zonnedag. In 1967 veranderde de definitie echter. Vanaf dat moment werd een seconde gelijk gesteld aan

9.192.631.770 perioden van de straling die correspondeert met de overgang tussen de twee hyperfijnenergieniveaus van de grondtoestand van cesium-133. 

Dit komt ongeveer maar niet precies overeen met de oude definitie. Een moderne dag is iets korter dan de gemiddelde zonnedag. En daar komt nog bij dat de zonnedagen ook nog alleen maar langer worden, doordat de rotatie van de Aarde steeds langzamer gaat.

Nevertheless, the atom trumps the planet because its rate remains constant. Its pulse is not expected to vary by so much as a nanosecond over the course of a millennium. Meanwhile, the Earth hiccups and falters. Its rotation, as monitored by the International Earth Rotation and Reference Systems Service (IERS), speeds up and slows down in response to the motions of the tectonic plates that pave its surface, the flow of molten iron in its core, the recession of glaciers, the circulation of the atmosphere, and, most important, the pull of the Moon.
Ocean tides raised by the Moon put brakes on the Earth’s rotation, slowing the spin at a gradual but unpredictable rate. The deceleration has been ongoing for aeons. At the present pace, compared to the length of a day in atomic time, today stretches 2.5 milliseconds longer than yesterday, and tomorrow will gain 2.5 milliseconds over today. These small daily increments add up to almost one second over the course of a year, but the precise tally rises or falls at the whim of other factors influencing the Earth’s rotation.

Om te voorkomen dat de universele kloktijd teveel gaat afwijken van de "zonnetijd" zijn sinds 1972 25 schrikkelseconden toegevoegd. Ieder half jaar beslist het IERS of zes maanden later een schrikkelseconde zal worden doorgevoerd. Die periode is nodig om alle "klokgebruikers" in de gelegenheid te stellen om de extra seconde te programmeren. Zes maanden is aan de krappe kant,  maar omdat de draaiing van de Aarde niet constant is, kan het besluit niet nog eerder genomen worden.
De steeds toenemende vertraging van de Aarde betekent dat over een kleine 240 jaar ieder kwartaal een schrikkelseconde zou moeten worden toegevoegd om de tijd "gelijk" te laten lopen met de zon. En weer 200 jaar later iedere maand.
Een paar jaar geleden zou al worden besloten of de schrikkelseconde gehandhaafd blijft, maar dat besluit is uitgesteld tot 2015. Wat mij betreft handhaven we die schrikkelseconde, want het zou toch zonde zijn als over een duizendtal jaren zaterdag op zondag valt en het planetarium van Eisinga dus niet meer goed werkt.

Gerelateerd
Tijd: Wacht maar...
Over tijd en het netwerk

Tijd: Wacht maar...

Eigenlijk verpest het bewegend plaatje hierboven het concept van Time van xkcd.
Het idee daarvan is namelijk dat het plaatje een keer per half uur verandert, zoals je op Explain xkcd kunt lezen:

This comic is actually a series of images which play as a rough animation (the image on this page is an animated compilation of the images). The images are in the process of being revealed slowly over the course of time. As of May 23, 2013, the comic has been running for more than 1416 hours (over 59 days), and more than 1300 frames have been revealed.
For the first 120 hours, a new frame replaced the previous frame every 30 minutes, at :00 and :30 of each hour; the remaining frames have since been revealed every hour, on the hour. The updating is done server-side, with the server redirecting the image link (time.png) to a different image every hour. The source images have very long random-character names, making it virtually impossible to access future frames. There is no apparent way to view past frames on the official XKCD website, and only the current frame is posted there at any given time. 

Nog een spoiler: op xkcd 1190 - Time at your own pace kun je zelf door alle tot nu toe bijna 1650 plaatjes klikken.

Gerelateerd
Over tijd en het netwerk
The secret powers of time

Over tijd en het netwerk

Tijdens het Webstock-congres in Nieuw-Zeeland gaf Jeremy Keith een interessante presentatie over tijd in verleden, heden en toekomst, standaarden, URL's, linkrot, flash crash en HTML.
Wat parafraseringen en citaten.

Tijdverkoopster
Zo vertelt hij over Ruth Belville, die de tijd verkocht. Ze woonde in Londen en reisde iedere dag naar Greenwich om haar horloge gelijk te zetten op de klok die de Greenwich Mean Time aangaf. Daarna ging ze langs bij haar klanten zodat die hun klok gelijk konden zetten. Pas zo'n zeventig jaar geleden, rond 1940, is Belville hier pas in mee gestopt!

Standaarden

In the world of atoms, in the world of physical things, the shipping container. It’s the most important standard for physically moving stuff around the planet. It is a standard. It’s ISO 6346, the dimensions of the shipping container. There’s about seventeen million of these in the world, and about ten thousand go missing every year; they just fall off a ship.

Algoritmes en de flash crash (speciaal voor Chido)

The bots are trading. And we don’t know what they’re doing. We built them, but what they then do is beyond our comprehension. They do things we don’t understand. Like on this particular day, May 6th 2010. This was the flash crash. The Stock Market crashed a thousand pounds in minutes. At the time, they didn’t know why this happened. They still don’t know why this happened. It was algorithms; algorithms that we build, but we don’t control.
At least these algorithms were made by human beings. Once we start designing algorithms for building algorithms, we’re totally screwed.

The internet doesn't forget

How often have you heard the phrase, ‘the internet never forgets’ or ‘Google never forgets’, ‘Facebook never forgets’? These phrases are thrown around as truisms, and we nod our heads, oh yeah, yeah, the internet never forgets. Just like the Eskimos have fifty words for snow and everyone at the time of Columbus thought that the world was flat. These things sound logical and reasonable, but they’re all completely false.
Where do you get this data that the internet never forgets? If you actually look at the data, the internet forgets incredibly quickly.

Long bet en URI's
Een van de projecten van de Long Now-foundation zijn de zogenaamde Long Bets, the arena for accountable predictions. Keith heeft daar vorig jaar de volgende weddenschap afgesloten:

“The original URL for this prediction (www.longbets.org/601) will no longer be available in eleven years.”

Waar hij aan toevoegt:

"Cool URIs don't change" wrote Tim Berners-Lee in 01999, but link rot is the entropy of the web. The probability of a web document surviving in its original location decreases greatly over time. I suspect that even a relatively short time period (eleven years) is too long for a resource to survive.
I would love to be proven wrong.

Nou ja, je moet het zelf maar even bekijken, lezen of  beluisteren. Ik vond het wel de moeite waard.

Webstock '12: Jeremy Keith - Of Time and the Network from Webstock on Vimeo.

Gerelateerd

The Secret Powers of Time

Een kleine geschiedenis van de kalender

Via Long Now, waar ze een "10.000 year clock" hebben gemaakt.

Gerelateerd
The Secret Powers of Time
Voor of na Christus of iets heel anders

48 jaar gevangenisstraf voor 't stelen van...

...TIJD!

In Mexico is afgelopen week een ambtenaar veroordeeld tot een gevangenisstraf van 48 jaar:

A civil servant has been sentenced to 48 years in prison for presenting fake documents to get paid for time away from the office, the Mexican Attorney General's Office said.
[...]
A federal court in Mexico City handed down the tough punishment to the former official, who must also pay a fine of 119,848 pesos ($8,560), the AG's office said. "The public official, who presented unauthentic documentation and used supposedly official documents to justify absences from his work location, was proven to have committed" the violations, the AG's office said.

Gerelateerd
Herlezen: Michael Ende - Momo en de tijdspaarders

Plaatje: ...Time... van Darrin Tunniclif

The Secret Powers of Time

Mooie lezing en een mooi filmpje over tijd en tijdsbesef en welke gevolgen dat kan hebben:


Via LongNow