Posts tonen met het label Retronaut. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Retronaut. Alle posts tonen

maandag 27 januari 2014

Geschiedenis in plaatjes op Twitter

Ik volg op twitter twee accounts die vergelijkbaar zijn, omdat ze regelmatig "historische plaatjes" posten: HistoryInPics en HistoricalPics. Ik had er nog niet bij stil gestaan wie er achter die accounts zat. Ik dacht eigenlijk dat het een of andere grote Amerikaanse bibliotheek of zo was.
Maar voor HistoryInPics is niets minder waar. Hier blijken Xavier Di Petta, een Australiër van zeventien en Kyle Cameron, een Hawaiiaan van negentien, achter te zitten. Mashable sprak met de twee "knullen", die ook eigenaar zijn van EarthPix.
They met hustling on YouTube when they were 13 and 15, respectively, and they've been doing social media things together (off and on) since. They've built YouTube accounts, making money off advertising. They created Facebook pages such as "Long romantic walks to the fridge," which garnered more than 10 million Likes, and sold them off. More recently, Di Petta's company, Swift Fox Labs, has hired a dozen employees, and can bring in, according to an Australian news story, 50,000 Australian dollars a month (or roughly 43,800 USD at current exchange rates).
De statistieken van HistoryInPics zijn ongelofelijk. Ze worden gevolgd door bijna 950.000 mensen en het aantal retweets en favorites dat je bij de tweet hierboven ziet, komt redelijk overeen met het gemiddelde van iedere tweet. En dat zonder dat Twitter ze gepromoot heeft.
How do they do it? Once they had one account with some followers, they used it to promote other ones that could capitalize on trends they saw in social-media sharing. "We normally identify trends (or create them haha). We then turn them into a Twitter account," Di Petta said in an IM conversation. "Share them on established pages, and after 50,000 - 100,000 followers they've gained enough momentum to become 'viral' without further promotion."
Natuurlijk kun je ook wat vragen stellen bij de foto's die gepost worden. HistoryInPics doet niet aan bronvermeldingen, de "toelichting" is soms fout en op veel foto's rust nog auteursrecht.
Wat dat laatste betreft, zou volgens Di Petta de meerderheid van de fotografen waar ze de foto's van gebruiken, juist heel blij zijn dat ze nu door "de massa" gezien worden. Dat is natuurlijk een vreemde uitspraak, want hoewel Di Petta en Cameron nu nog niets verdienen aan HistoryInPics, willen ze dat uiteindelijk wel. Maar als zij niet alleen maar heel blij zijn dat heel veel mensen hun tweets volgen, waarom zouden fotografen dat dan wel zijn?

Aan de andere kant tonen beide historische foto-accounts ook weer het gelijk van Chris Wild van Retronaut: mensen houden van goed gekozen oude foto's!

Gerelateerd
Hyves, Retronaut en 3D-objecten #DISH13
Gepost door op Geen opmerkingen:
Labels: , , , ,

dinsdag 10 december 2013

Radioctieve bedrijfsnaam: Radium Foam

Toen ik afgelopen week wat rondklikte op Retronaut.com (naar aanleiding van DISH13) kwam ik ook zijn "capsule" tegen over Atomic Brand Names. Tot dat moment was me eigenlijk nooit opgevallen dat het bedrijf waar mijn vader zijn hele leven gewerkt heeft, een vreemde naam had: de Radium in Maastricht.
De fabriek werd opgericht door de heren Hayen, Groenen, Jongen en Reintjes, die voordien werkzaam waren bij de Maastrichtsche Zinkwit Maatschappij. Zij richtten de Bataafsche Rubber Industrie (BRI) op, en de merknaam was Walram. De fabriek werd gevestigd op het terrein van de failliete Gemeentelijke Gasfabriek.
Reeds eerder was in Maastricht, aan de Lage Kanaaldijk, een rubberverwerkende fabriek gevestigd, de Rubberfabriek Holland, en deze produceerde ook fietsbanden welke ze verkocht onder de merknaam "Radium". In 1937 ging die fabriek failliet, waarop BRI de boedel overnam, waarbij vooral de reeds bekende merknaam een rol speelde. De naam Radium verving sindsdien geleidelijk de merknaam Walram en tooide ook de schoorsteen van de fabriek.
Die schoorsteen staat er nu nog en is bijna niet te missen als je de stad via de Noorderbrug inrijdt.
Wat ik ook wel sympathiek vind, is dat het huidige bedrijf Radium Foam, zijn geschiedenis enigszins in ere houdt door op zijn website een paar oude foto's en een heel beknopte tijdlijn te publiceren. Maar het is wat karig.
Bij het RHCL in Maastricht hebben ze het archief van NV Bataafsche Rubber Industrie Radium, voorheen NV Bataafsche Rubber Industrie te Maastricht van 1932-2004. Maar de inventaris staat zo te zien niet online.
Een andere interessante bron is natuurlijk Delpher, al levert die vooral treffers op uit de krantenbank van de KB. In december 1937 meldt de Telegraaf inderdaad dat de Bataafsche Rubberindustie de Holland Rubberfabriek heeft overgenomen. Dit bericht over 112 Turkse arbeiders die in december 1963 werden ingevlogen en gehuisvest in Meerssen, vind ik ook opvallend:

Tenslotte kwam ik ook nog interessante foto's tegen op Ghost Funfair, het weblog van enkele "urban explorers" uit Finland. In 1996 opende Radium Foam een nieuwe Latex-fabriek naast de oude fabriek op het industrieterrein Bosscherveld tussen de Fort Willemweg en de Lage Frontweg en sindsdien ligt de oude fabriek te verloederen.
Een van de auteurs/fotografen van Ghost Funfair maakte in april 2012 de volgende foto's:
Waarschijnlijk hing dat gele asbestlint er omdat er vlak daarvoor een binnenbrand in de fabriek was geweest. De fotograaf trok zich niets aan van het verbod, maar maakt zich wel zorgen over dat oranje spul op de foto erboven:
After I had got down couple of floors I found this area which was enclosed with this policetape. It says "verboden toegang asbestwerkzaamheden"  which means something like "no entry, asbest work activities (?)". It was quite confusing to find this brand new police tape from this old, ramshackle factory. Of course I didn't obey, so all photos in this post are from the forbidden area. If anyone knows what this orange, shine matter could be, please tell me because it really bothers me! It reflected sunlight and created rainbow in the room, which was quite spooky.
Een paar maanden geleden is de gemeente Maastricht begonnen met het slopen van de fabriek in verband met de aanpassingen aan de afrit van de Noorderbrug en het aanleggen van een landschapspark.

In totaal publiceerde Ghost Funfair drie series foto's:
Radium rubber factory, Maastricht, Netherlands (part one)
Radium rubber factory, Maastricht, Netherlands (part two)
Radium rubber factory, Maastricht, Netherlands (part three)

Gerelateerd
Hyves, Retronaut en 3D-objecten #DISH13

Gepost door op 3 opmerkingen:
Labels: , , , ,

woensdag 4 december 2013

Hyves, Retronaut en 3D-objecten #DISH13

Maandag en dinsdag was ik bij DISH13 in De Doelen in Rotterdam. Belangrijkste reden voor mij om te gaan was de man hierboven: Jason Scott hield op maandag de openingskeynotespeech. En die presentatie was alles wat je ervan verwacht: energiek, enerverend en ook ontroerend.
Scott besteedde uiteraard ruim aandacht aan het laatste wapenfeit van ArchiveTeam: het redden van Hyves voordat TMG alle informatie wegmikt. Maar hij vertelde ook over The Internet Archive een paar dingen die ik nog niet wist.
Een paar tweets die zijn toespraak samenvatten:



Die laatste uitspraak is er eentje om te onthouden.
Ondertussen is Bert de Vries naar aanleiding van een stel van deze tweets op Archief 2.0 een discussie begonnen over de noodzaak en rechtmatigheid van het bewaren van Hyves.
Hier kun je het laatste stukje van het verhaal van Scott zien.

Tweede dag
De tweede dag begon met een amusante en interessante lezing van Chris Wild over Retronaut:

Video streaming by Ustream
De belangrijkste boodschap van Wild is eigenlijk: zorg dat je bent waar de mensen over je praten en dat is overal behalve op je eigen website. Maar als je ze op Facebook, Twitter etc bereikt, dan komen ze ook wel naar je website en je collectie.
Wild legde ook uit op welke manier je foto's kunt selecteren die de meeste aandacht trekken. Hij noemt zijn methode SPEED: Seen - Positive - Easy - Emotive - Disruptive. In de presentatie legt hij de begrippen uit.
Binnenkort verschijnt een boekje dat hij samen met Europeana gemaakt heeft. Hier kun je aangeven dat je op de hoogte gehouden wil worden.
Daarna volgde een presentatie van Mitchell Davis, die mij niet erg kon boeien. Maar dat ligt waarschijnlijk aan mij, omdat het redelijk bibliothecair was.
Het middagprogramma bestond dinsdag uit 5 rondes met Chef's Tables, een soort rondetafelgesprekken. Ik was uitgenodigd om bij tafel 1 live verslag uit brengen van wat er allemaal gezegd werd.
Mijn eerste "tafelheer" was opnieuw Mitchell Davis, waardoor ik nu iets beter begrijp wat hij met Biblioboard doet. Het verslag staat hier.
De tweede sessie was veel leuker: Jason Scott en Sven Slootweg waren tafelheren. Je gooit er een kwartje in en Scott stopt niet meer met praten over al die fantastische dingen in The Internet Archive... Hier mijn poging tot verslag.
Na de lunch moest ik drie keer verslag uitbrengen van de tafels van Daniel Pletinckx waardoor ik nu iets meer weet over 3D-reconstructies van archeologische opgravingen. Interessant, maar geen drie keer (eerste, tweede en derde sessie)...
De afsluitende lezing was van Taco Dibbits van het Rijksmuseum, maar die is grotendeels langs me heen gegaan. Aan de ene kant omdat ik een beetje gaar was, aan de andere kant omdat ik Dibbits wel erg zelfgenoegzaam vond. Mocht je zijn lezing willen zien, dat kan nog altijd via Ustream.

DISH13 overall
Alles bij elkaar genomen heb ik me wel geamuseerd, de presentatie en tafelsessie van Scott waren heel interessant (en ik heb ook nog een paar keer met hem gekletst over van alles en nog wat) en ook de lezing van Wild vond ik inspirerend. Maar verder was het programma mij wat te veel gericht op cultureel erfgoed en "leuke dingen voor leuke mensen." En mijn grootste interesse ligt toch aan de bedrijfsvoerings- en verantwoordingskant van archieven.

Gerelateerd
Live bloggen tijdens #DISH13
Hyves downloaden en Jason Scott ontmoeten
Gepost door op Geen opmerkingen:
Labels: , , , , ,
Abonneren op: Posts (Atom)