Ik ben nog altijd bezig met een blogje over duurzaam digitaal ondertekenen, naar aanleiding van dit bericht. Eerder werd ik afgeleid door de rol van een vervalste handtekening in een rechtszaak en gisteren stuurde een van "mijn helden" (waarover later misschien meer) een link naar IntelliStamp van het Antwerpse bedrijf Inventive Designers.
IntelliStamp is een zogenaamde "hybride handtekening", ik citeer even uit een whitepaper (pdf):
Hybride handtekeningen worden op digitale documenten geplaatst, maar zijn ook zichtbaar op het document. Dit zorgt ervoor dat als het document wordt afgedrukt, de hybride handtekening ook mee op het papier verschijnt. Dit laat toe zowel het digitale document en het papieren document te verifiëren.
[...]
Hybride handtekeningen zijn een wettelijke manier om de authenticiteit van documenten te garanderen. Ze maken op een legale manier de brug tussen digitale en papieren documenten, zodat elke betrokken partij zelf kan kiezen welk medium hij verkiest (papier of digitaal).
- versleutelde inhoud
- metadata
- een verwijzing naar het "archief-exemplaar"
- een digitale handtekening.
Het spannende van IntelliStamp zit natuurlijk in het "verificatie-proces". Hieronder een filmpje hoe dat in zijn werk kan gaan.
Het ziet er indrukwekkend uit, maar ik vraag me al de hele dag af wat hier nu de toegevoegde waarde van is. Ik bedoel: het is heel mooi dat ik van huis uit het "archief-exemplaar" van de afzender kan opvragen en kan vergelijken met het exemplaar dat ik in handen heb. Maar dat kan ook op andere manieren geregeld worden. En als ik Engelfriet goed begrijp, zijn in Nederland handtekeningen zelden juridisch noodzakelijk.
Waarom zou ik dit dan gebruiken? En welke gevolgen heeft dit voor de duurzame toegankelijkheid van de originele (digitale) documenten?
Ik pieker er nog een paar dagen over, terwijl ik verder nadenk over het blogje over duurzaam digitaal tekenen. Maar jullie ideeën en inzichten zijn natuurlijk van harte welkom.