Ik was aan zee #iaz2013

Afgelopen donderdag en vrijdag was ik in het Casino Kursaal in Oostende, waar Informatie aan Zee plaatsvond. Dit is het tweejaarlijkse congres van de VVBAD, zeg maar de Vlaamse tegenhanger van de KVAN-dagen.
Er zijn nogal wat verschillen tussen de KVAN-dagen en IaZ. De VVBAD is ook de vereniging van bibliothecarissen en documentalisten. Daardoor zijn er veel meer deelnemers (naar verluidt 1600 over twee dagen) en zijn de onderwerpen die aan de orde komen nog diverser. Verder viel me op dat de VVBAD er voor kiest om alleen de eerste dag plenair te beginnen. In dit geval waren dat drie heel verschillende "sessies": de Vlaamse minister van Cultuur opende het congres met een toespraakje van een minuut of twintig. Daarna een uitgebreide keynote over VIAA (de Vlaamse equivalent van Beeld en Geluid) en tenslotte vijf mensen die ieder in 10 minuten één "top technology trend" belichtten. Inhoudelijk spraken de trends me niet zo aan, maar de vorm vond ik wel heel interessant.
Misschien zijn alleen de eerste dag plenair beginnen en zo'n rondje "top technology trends" ook wel iets voor de KVAN-dagen?
Wat zeker iets voor de KVAN-dagen is, is het programma toegankelijk maken met behulp van een app. De VVBAD gebruikte daar Eventmobi voor en mij beviel dat wel. Helaas trok de organisatie niet de ultieme consequentie van een digitaal programmaboekje: de bezoekers kregen bij de ingang toch weer een tas met twee kilo reclamemateriaal in hun handen geduwd.

Qua sessies heb ik me vooral beperkt tot archiefsessies, op één uitzondering na: de presentatie over het mobiele FabLab van de Friese bibliotheek door Jeroen de Boer. Mooi project, mooie presentatie.
Van de archiefsessie vond ik er twee bijzonder interessant.
Soizik van Huele beschreef in De (A)rchief-schijf hoe ze bij de provincie Vlaams-Brabant op een heel simpele, maar effectieve manier een duurzame archief opbouwen op een "gewone" fileserver. Geen ingewikkelde toestanden met een dms of zaaksysteem, maar gewoon met behulp van directory's, toegangsrechten, metadata in xml, checksums en een programmaatje dat RecordsManagementTool heet.

De andere sessie was een drieluik over het gebruik van ICA-AtoM om archieven te beschrijven en beschikbaar te stellen. Ze waren alle drie interessant, maar ik noem hier alleen het verhaal van Roeland Verhaert over het Gemeentelijk Documentatiecentrum van Ranst. Zijn dia's vind je hier.
Het documentatiecentrum is een soort heemkundekring die draait op vrijwilligers en die een tijdje geleden besloot om AtoM in combinatie met Atomis te gaan gebruiken om zijn archieven te beschrijven. Ik heb niet zo heel veel ervaring met het gebruik van AtoM en volgens mij zijn er in Nederland ook maar een paar organisaties die het gebruiken, maar wat ik bij Roeland (en ook bij de twee andere presentaties) zag, vond ik heel indrukwekkend. Al kleven er aan het gebruik van AtoM, net als aan het gebruik van ieder ander softwarepakket, natuurlijk ook wat nadelen.

O ja, ik was vooral in Oostende, omdat ik zelf ook nog iets moest presenteren. Met Chido Houbraken heb ik de discussie die wij tijdens de KVAN-dagen al hadden gevoerd over bewaren en vernietigen nog eens overgedaan. Deze keer onder leiding van Danielle Quadackers, omdat Petra met vakantie was.
Ik realiseer me nu dat ik niets over ons "optreden" tijdens de KVAN-dagen geschreven heb en eigenlijk weet ik nu ook niet precies wat ik erover moet schrijven. De uitgangspunten zijn helder: ik zeg dat we niet alles kunnen bewaren omdat dat te duur is. Chido zegt dat die kosten wel meevallen en dat we heel veel kunnen verdienen door alle data te bewaren. Daar hebben we het hier, hier en hier ook al over gehad.
Chido slaagde er beide keren in om enkele mensen die het met mij eens waren, in zijn kamp te trekken. Maar zowel in Nederland als in Vlaanderen was ik "overall" de winnaar van de discussie.

Al met al waren het twee interessante dagen.

Gerelateerd
Subtitutie, magda?

Plaatje: deel van de beursvloer in het Casino Kursaal, foto van de VVBAD.

Archieven beschrijven op een framboos

Hierboven zie je een schematische weergave van een volwaardige pc.
Hieronder zie je er een foto van, inclusief SD-kaart, om aan te geven hoe groot het ding is.

Zo groot als een bankpasje dus...
Het is een Raspberry Pi:

The Raspberry Pi is a credit-card sized computer that plugs into your TV and a keyboard. It’s a capable little PC which can be used for many of the things that your desktop PC does, like spreadsheets, word-processing and games. It also plays high-definition video. We want to see it being used by kids all over the world to learn programming.

Je hebt ze in twee modellen.
Model A heeft 256 Mb RAM, een USB-poort en geen netwerkverbinding.  Model B heeft 256 Mb RAM, twee USB-poorten en een ethernet-aansluiting. De ene kost $25 de andere kost $35.
Het doel van de stichting Raspberry Pi is eigenlijk om kinderen weer meer te leren programmeren:

Something had changed the way kids were interacting with computers. A number of problems were identified: the colonisation of the ICT curriculum with lessons on using Word and Excel, or writing webpages; the end of the dot-com boom; and the rise of the home PC and games console to replace the Amigas, BBC Micros, Spectrum ZX and Commodore 64 machines that people of an earlier generation learned to program on.

Maar de belangstelling voor de computer is veel groter: ontwikkelingslanden willen de Raspberry Pi echt als "productiemachine" gebruiken in gebieden waar nauwelijks stroom is en die te arm zijn voor dure hardware, musea en ziekenhuizen willen hem gebruiken om displays aan te sturen en ouders van gehandicapte kinderen zien ook allerlei toepassingen.
Dat het om een echt werkende computer gaat, leerde ik van Peter van Garderen:

Free ICA-AtoM cataloging software + £25 Raspberry Pi computer = world's cheapest archives management system EVAH! bit.ly/PHz1nE
— Peter Van Garderen (@pjvangarderen) juli 27, 2012

ICA-AtoM is gratis, open-source archiefbeschrijvingssoftware die volledig gebaseerd is op de ICA-standaarden (ISAD(G), ISAAR (CPF)) en tot stand gekomen is met onder andere hulp van de Archiefschool. 
Is dat niet ontzettend cool, dat je - met wat kunst en vliegwerk - met een computertje van iets meer dan €35 professioneel archieven kunt beschrijven?
Ik ben helemaal geen techneut of gadget-liefhebber en weet helemaal niets van Linux, maar ik overweeg serieus om een Raspberry Pi te bestellen. Gewoon, omdat het kan.