
Ik hou heel erg van RSS. Ik zag bij
verschillende deelnemers gemengde berichten erover, maar ik ben uitgesproken vóór (net als weer
andere deelnemers, hoor!)
Ik ben een nieuwsverslaafde. Toen er nog geen internet en rss bestond, maar
Teletekst de snelste en overzichtelijkste nieuwsbron was, keek ik ook liefst om het uur of er nog iets belangrijks gebeurd was in de wereld. (En tot ergernis van vrouw en kinderen, kan ik geen vakantie zonder krant, bij voorkeur de
NRC).
Sinds een paar jaar heet mijn Teletekst
Google Reader, waardoor ik in één oogopslag zie wat er 'nieuw' is in de wereld (en daar buiten).
+-+Google+Chrome+27-06-2009+213232.bmp.jpg)
Mijn 'wereld' omvat op dit moment 105 feeds onderverdeeld in verschillende categorieën, van 23-archiefdingen tot Varia. In die laatste groep zitten de sites die ik nergens anders kan thuisbrengen, bijvoorbeeld een weblog van een vriendin over
borduren of van een andere vriendin over het
adopteren van een kindje uit Bolivia. Verder zitten hier ook de twijfelgevallen, de sites die nog in hun proeftijd zitten: misschien zijn ze interessant zijn om te volgen, maar misschien ook niet.
Ik zie nu trouwens ook dat er sites tussen zitten, waar al weken niets gebeurd is, maar die ik ook niet gemist heb.
De Koekjesfabriek bijvoorbeeld. Zo, nu zijn het er nog 104...
Want, bij rss geldt you win some, you lose some... Zo staan er op dit moment twee Twitter Search feeds bij (van
#kvan09 en
#planetsway), maar die zullen binnenkort wel weer verdwenen zijn. Hoewel...
Een van de mooie dingen van Google Reader (en misschien ook wel van
Netvibes, maar dat weet ik niet) is dat de feeds meteen een soort 'online archief' vormen. Je kunt in Reader zoeken in de sites die je volgt. Dat betekent dus dat het toch wel waardevol kan zijn om 'oude' feeds te bewaren.
En,
Christian heeft helemaal gelijk, als het echt te veel nieuws is, is er altijd de knop
Alles markeren al gelezen. Want als het echt belangrijk is, kom je het ook nog wel via andere media tegen.
iGoogle, Netvibes en ReaderVoordat ik mijn hart verpandde aan Google Reader, heb ik trouwens wat geëxperimenteerd met een 'stand alone'
Feedreader en
iGoogle. Die stand alone reader was onhandig, omdat ik die niet op het werk kon gebruiken. iGoogle werkt redelijk, zolang je maar een beperkt aantal feeds hebt. Als het er meer dan een stuk of twintig zijn, wordt het zeer onoverzichtelijk. (Overigens gebruik ik iGoogle wel nog, als verzamelplek van allerlei specifieke zoekmachines en als
Twitterclient als ik op kantoor ben).
Netvibes heb ik even geprobeerd, maar dat leek functioneel te veel op iGoogle en was dus een soort stap terug vanaf de Google Reader. En daar komt bij dat ik het wel plezierig vind om alles zo veel mogelijk vanuit één account te doen, in dit geval dus mijn Google-account.
Google Reader heeft ook functionaliteiten die ik niet gebruik. Zo kun je items delen met vrienden en kun je categorieën openbaar maken. Misschien heel handig, maar ik zie het niet. Voor het delen van berichten, gebruik ik andere kanalen (waarover later meer).
WebcareNaar aanleiding van de presentatie van Christian en Albert tijdens de KVAN-studiedagen, heb ik een stel alerts ingesteld bij Google:
archiefinspectie,
erfgoedinspectie en
Ingmar Koch, maar dit heeft de afgelopen weken nog niet veel opgeleverd. (Waarschijnlijk verschijnt deze blog binnenkort in mijn feeds...)

Hoe dan ook, door RSS kan ik rustig slapen, zonder bang te zijn iets te missen...
KussenLezer